Tafsir An-Nuur (24);33 - larangan memaksa budak melacur

Imam Abu Dawud : 1967

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ وَأَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُجَاءَتْ مِسْكِينَةٌ لِبَعْضِ الْأَنْصَارِ فَقَالَتْ إِنَّ سَيِّدِي يُكْرِهُنِي عَلَى الْبِغَاءِ فَنَزَلَ فِي ذَلِكَ{ وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ }

Беҙгә [Әхмәт бин Ибраһим] [Хәжәждән] [Ибн Джүрәйждән] һөйләне, тине; һәм миңә [Әбү Әз Зөбәйригә] [Джәбир бин Абдулланың] әйткәнен ишеткәнен хәбәр иткән ине; ҡайһы бер ансарҙарға ҡараған бер ярлы ҡатын килеп әйтте; ысынында хужам мине бисәлеккә мәжбүр итте. Шунан был хаҡта аят төштө: «Ҡолдарығыҙҙы бисәлеккә мәжбүр итмәгеҙ!»