Imam Abu Dawud : 1940

حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ نَافِعِ بْنِ عُجَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَخَرَجَ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ إِلَى مَكَّةَ فَقَدِمَ بِابْنَةِ حَمْزَةَ فَقَالَ جَعْفَرٌ أَنَا آخُذُهَا أَنَا أَحَقُّ بِهَا ابْنَةُ عَمِّي وَعِنْدِي خَالَتُهَا وَإِنَّمَا الْخَالَةُ أُمٌّ فَقَالَ عَلِيٌّ أَنَا أَحَقُّ بِهَا ابْنَةُ عَمِّي وَعِنْدِي ابْنَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ أَحَقُّ بِهَا فَقَالَ زَيْدٌ أَنَا أَحَقُّ بِهَا أَنَا خَرَجْتُ إِلَيْهَا وَسَافَرْتُ وَقَدِمْتُ بِهَا فَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ حَدِيثًا قَالَ وَأَمَّا الْجَارِيَةُ فَأَقْضِي بِهَا لِجَعْفَرٍ تَكُونُ مَعَ خَالَتِهَا وَإِنَّمَا الْخَالَةُ أُمٌّحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى بِهَذَا الْخَبَرِ وَلَيْسَ بِتَمَامِهِ قَالَ وَقَضَى بِهَا لِجَعْفَرٍ وَقَالَ إِنَّ خَالَتَهَا عِنْدَهُ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى أَنَّ إِسْمَعِيلَ بْنَ جَعْفَرٍ حَدَّثَهُمْ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ هَانِئٍ وَهُبَيْرَةَ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ لَمَّا خَرَجْنَا مِنْ مَكَّةَ تَبِعَتْنَا بِنْتُ حَمْزَةَ تُنَادِي يَا عَمُّ يَا عَمُّ فَتَنَاوَلَهَا عَلِيٌّ فَأَخَذَ بِيَدِهَا وَقَالَ دُونَكِ بِنْتَ عَمِّكِ فَحَمَلَتْهَا فَقَصَّ الْخَبَرَ قَالَ وَقَالَ جَعْفَرٌ ابْنَةُ عَمِّي وَخَالَتُهَا تَحْتِي فَقَضَى بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِخَالَتِهَا وَقَالَ الْخَالَةُ بِمَنْزِلَةِ الْأُمِّ

Sinabi niya sa amin [Al Abbas bin Abdul 'Azhim], sinabi niya sa amin [Abdul Malik bin 'Amr], sinabi niya sa amin [Abdul Aziz bin Muhammad] mula kay [Yazid bin Al Had], mula kay [Muhammad bin Ibrahim], mula kay [Nafi' bin 'Ujair] mula sa [kanyang ama] mula kay [Ali] radiallahu 'anhu, aniya; Si Zaid bin Harithah ay pumunta sa Mecca at dumating dala ang anak na babae ni Hamzah, pagkatapos ay sinabi ni Ja'far; Kukunin ko siya, mas may karapatan ako sa kanya, siya ay anak ng aking tiyuhin, at ang kanyang tiyahin (sa panig ng kanyang ina) ay aking asawa, sa katunayan ang isang tiyahin sa ina ay katulad ng isang ina. Pagkatapos ay sinabi ni Ali; Mas may karapatan ako sa kanya, siya ay anak ng aking tiyuhin at ang anak ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay aking asawa, at mas may karapatan siya sa kanya. Pagkatapos ay sinabi ni Zaid; Mas may karapatan ako sa kanya, lumabas ako at lumapit sa kanya, at lumapit upang kunin siya. Pagkatapos ay binanggit ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ang isang hadith, sinabi niya; Tungkol naman sa bata, napagpasyahan ko para kay Ja'far, makakasama niya ang kanyang tiyahin, sa katunayan ang kanyang tiyahin sa ina ay parang isang ina. Sinabi niya sa amin [Muhammad bin Isa], sinabi niya sa amin [Sufyan] mula kay [Abu Farwah] mula kay [Abdurrahman bin Abu Laila] na may ganitong hadith na hindi perpekto. Sinabi niya; at napagpasyahan niya na ang bata ay para kay Ja'far, sinabi niya: "Tunay ngang ang kanyang tiyahin sa ina ay kanyang asawa." Sinabi niya sa amin ['Abbad bin Musa] na [Isma'il bin Ja'far], sinabi niya sa kanila mula kay [Israel] mula kay [Abu Ishaq] mula kay [Hani`] at [Hubairah] mula kay [Ali], sinabi niya; lumabas kami ng Mecca, at sinundan kami ng anak na babae ni Hamzah, tinawag niya; O tiyuhin, O tiyuhin! Pagkatapos ay hinawakan siya ni Ali at hinawakan ang kanyang kamay. Sinabi niya (kay Fatima); kunin mo ang anak ng iyong tiyuhin! Pagkatapos ay kinarga siya ni Fatimah. Isinalaysay ni Ali ang hadith na ito, na nagsasabing: Sinabi ni Ja'far: Siya ay anak ng aking tiyuhin at ang kanyang tiyahin sa ina ay aking asawa. Pagkatapos ay nagpasya ang Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah) na ang bata ay pag-aari ng kanyang tiyahin sa ina, at sinabi niya: Ang isang ina sa ina ay parang isang ina.