Imam Abu Dawud : 1930

حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ ح و حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ وَهُوَ أَشْبَعُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى أَنَّ كُلَّ مُسْتَلْحَقٍ اسْتُلْحِقَ بَعْدَ أَبِيهِ الَّذِي يُدْعَى لَهُ ادَّعَاهُ وَرَثَتُهُ فَقَضَى أَنَّ كُلَّ مَنْ كَانَ مِنْ أَمَةٍ يَمْلِكُهَا يَوْمَ أَصَابَهَا فَقَدْ لَحِقَ بِمَنْ اسْتَلْحَقَهُ وَلَيْسَ لَهُ مِمَّا قُسِمَ قَبْلَهُ مِنْ الْمِيرَاثِ شَيْءٌ وَمَا أَدْرَكَ مِنْ مِيرَاثٍ لَمْ يُقْسَمْ فَلَهُ نَصِيبُهُ وَلَا يَلْحَقُ إِذَا كَانَ أَبُوهُ الَّذِي يُدْعَى لَهُ أَنْكَرَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ أَمَةٍ لَمْ يَمْلِكْهَا أَوْ مِنْ حُرَّةٍ عَاهَرَ بِهَا فَإِنَّهُ لَا يَلْحَقُ بِهِ وَلَا يَرِثُ وَإِنْ كَانَ الَّذِي يُدْعَى لَهُ هُوَ ادَّعَاهُ فَهُوَ وَلَدُ زِنْيَةٍ مِنْ حُرَّةٍ كَانَ أَوْ أَمَةٍحَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ رَاشِدٍ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ زَادَ وَهُوَ وَلَدُ زِنَا لِأَهْلِ أُمِّهِ مَنْ كَانُوا حُرَّةً أَوْ أَمَةً وَذَلِكَ فِيمَا اسْتُلْحِقَ فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ فَمَا اقْتُسِمَ مِنْ مَالٍ قَبْلَ الْإِسْلَامِ فَقَدْ مَضَى

ان اسان کي [سيابان بن فرخ] ٻڌايو آهي، ان اسان کي [محمد بن رشيد] ٻڌايو آهي، ۽ ان کي ٻئي طريقي سان نقل ڪيو ويو آهي: ان اسان کي [الحسن بن علي] ٻڌايو آهي، ان اسان کي [يزيد بن هارون] ٻڌايو آهي، ان اسان کي محمد بن رشيد ٻڌايو آهي ته هو اشبع آهي، ان [سليمان بن موسيٰ] کان [عمرو بن صيوب] کان [پنهنجي پيءُ] کان [پنهنجي ڏاڏي] کان، هن چيو؛ بيشڪ، نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم اهو حڪم ڏنو آهي ته هر ٻار جيڪو پنهنجي پيءُ جي وفات کان پوءِ دعويٰ ڪندو آهي، جنهن تي سندس وارثن جو دعويٰ هوندو آهي، اهو حڪم ڏنو آهي ته هر ٻار جيڪو ڪنهن ٻانهي مان ايندو آهي، جنهن جي ملڪيت هن سان صحبت ڪرڻ وقت هئي، پوءِ اهو ان شخص سان شامل هوندو آهي جنهن ان تي دعويٰ ڪئي هئي، ۽ ان شخص سان شامل ٿيڻ کان اڳ جنهن ان تي دعويٰ ڪئي هئي، ان وٽ ڪا به وراثت نه هئي جيڪا ورهائي وئي هئي، ۽ جيڪا وراثت ورهائي نه وئي هئي ته پوءِ ان کي حصو ملندو آهي، ۽ هو پنهنجي وارثن سان شامل نه ٿيندو آهي - جيڪڏهن پيءُ جنهن سان ان کي منسوب ڪيو ويو آهي ان کان انڪار ڪري ٿو، ۽ جيڪڏهن اهو ڪنهن ٻانهي مان ايندو آهي جنهن جي هو مالڪ نه آهي يا ڪنهن آزاد عورت مان جنهن هن سان زنا ڪيو آهي، ته پوءِ ٻار وارثن سان شامل نه ٿيندو آهي، ۽ وارث نه ٿيندو آهي. جيتوڻيڪ اهو شخص ان جو دعويٰ ڪري، پر ٻار آزاد عورت يا غلام سان زنا جو نتيجو آهي. اسان کي [محمود بن خالد] اسان کي [منهنجي پيءُ] کان [محمد بن راشد] سند ۽ ان جي معنيٰ سان بيان ڪيو آهي، ۽ هن وڌيڪ چيو؛ ۽ هو زنا جو ٻار آهي، هو پنهنجي ماءُ جي خاندان لاءِ آهي، اهي جيڪي به آهن، ڇا آزاد عورتون هجن يا ٻانهيون، ۽ هي انهن ٻارن بابت آهي جيڪي اسلام جي شروعات ۾ دعويٰ ڪيا ويا هئا، پوءِ اها ملڪيت جيڪا اسلام کان اڳ ورهايل هئي، هي معاملو گذري چڪو آهي.