Imam Abu Dawud : 1920

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَإِنَّا لَلَيْلَةُ جُمُعَةٍ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ دَخَلَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلًا فَتَكَلَّمَ بِهِ جَلَدْتُمُوهُ أَوْ قَتَلَ قَتَلْتُمُوهُ فَإِنْ سَكَتَ سَكَتَ عَلَى غَيْظٍ وَاللَّهِ لَأَسْأَلَنَّ عَنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلًا فَتَكَلَّمَ بِهِ جَلَدْتُمُوهُ أَوْ قَتَلَ قَتَلْتُمُوهُ أَوْ سَكَتَ سَكَتَ عَلَى غَيْظٍ فَقَالَ اللَّهُمَّ افْتَحْ وَجَعَلَ يَدْعُو فَنَزَلَتْ آيَةُ اللِّعَانِ{ وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ }هَذِهِ الْآيَةَ فَابْتُلِيَ بِهِ ذَلِكَ الرَّجُلُ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ فَجَاءَ هُوَ وَامْرَأَتُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَلَاعَنَا فَشَهِدَ الرَّجُلُ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الصَّادِقِينَ ثُمَّ لَعَنَ الْخَامِسَةَ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْكَاذِبِينَ قَالَ فَذَهَبَتْ لِتَلْتَعِنَ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَهْ فَأَبَتْ فَفَعَلَتْ فَلَمَّا أَدْبَرَا قَالَ لَعَلَّهَا أَنْ تَجِيءَ بِهِ أَسْوَدَ جَعْدًا فَجَاءَتْ بِهِ أَسْوَدَ جَعْدًا

Al à contât [Usman bin Abu Syaibah], al à contât [Jarir] di [Al Amasy] di [Ibrahim] di [‘Al Qamah] di [Abdullah bin Mas’ud], al à dit; Une volte di vinars di sere o jerin inte moschee, di colp un om Ansar al jentrà inte moschee e al disè; Suponìn che un om al cjati un altri om cun la sô femine e daspò al fevele di chel fin che no lu frustis o che al cope l’om fin che no lu copis. Se al tace alore al tace intun stât di rabie. Par Allah, o domandarò al Profete sallallahu wa’alaihi wa sallam su chest. Po dopo la dì dopo al vignì al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e lu domandà. Al disè; Suponìn che un om al cjati un altri om cun la sô femine e daspò al fevele di chel fin che no lu frustis o che al cope l’om fin che no lu copis. Po dopo al preà: ‘O Allah, vierzile!’. Po dopo al è vignût jù il verset di Li’an: ‘E chei che a acusin lis lôr feminis di adulteri, ancje se a no àn testemonis altris che lôr stes’. Po dopo l’om al ven testât tra lis personis. Dopo al vignì cun la sô femine al Rasulullah, daspò a si maledìn un cul altri. Il om al à jurât cuatri jurâts in non di Allah che al jere tra chei che a jerin onescj, daspò tal cuint jurament al si maledì se al jere tra chei che a minsonin. Al disè; alore la femine e le a eseguî la maledizion, alore il Profete al i disè: ‘Tegni ferme!’. Dut câs, la femine e jere reticente a frenâsi, cussì e besteà. Po dopo cuant che a son lâts vie al disè: ‘Al è pussibil che la femine e parturì un frut che al è neri e al à i cjavei riçots’. Po dopo la femine e à parturît un frut che al jere neri e al veve i cjavei riçots.