Imam Abu Dawud : 1845
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ يَعْنِي سُلَيْمَانَ بْنَ حَيَّانَ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَزَوَّجَ أَحَدُكُمْ امْرَأَةً أَوْ اشْتَرَى خَادِمًا فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا جَبَلْتَهَا عَلَيْهِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَمِنْ شَرِّ مَا جَبَلْتَهَا عَلَيْهِ وَإِذَا اشْتَرَى بَعِيرًا فَلْيَأْخُذْ بِذِرْوَةِ سَنَامِهِ وَلْيَقُلْ مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ أَبُو دَاوُد زَادَ أَبُو سَعِيدٍ ثُمَّ لِيَأْخُذْ بِنَاصِيَتِهَا وَلْيَدْعُ بِالْبَرَكَةِ فِي الْمَرْأَةِ وَالْخَادِمِ
Kitugambye [Uthman bin Abu Syaibah], ne [Abdullah bin Sa’id], baagamba nti; atubuulidde [Abu Khalid Sulaiman bin Hayyan] okuva ku [Ibn ‘Ajlan], okuva ku [’Amr bin Syu’aib] okuva ku [kitaawe], okuva ku [jjajjaawe], okuva ku Nabbi sallallaahu ‘alaihi wasallam, yagamba nti: ‘Omu ku mmwe bw’awasa oba bw’agula omuddu, alina okugamba nti; ALLAAHUMMA INNII AS`ALUKA KHAIRAHAA WA KHAIRA MAA JABALTAHAA 'ALAIHI WA A'UUDZU BIKA MIN SYARRIHAA WA SYARRI MAA JABALTAHAA 'ALAIH -Ayi Allah, nkusaba obulungi n'obulungi bw'ebyo bye wamutonda, era nnoonya obuddukiro mu Ggwe okuva mu bubi n'obubi bw'ekintu kye wamutondera-. Era bw’aba agula engamiya alina okukwata enkoba yaayo n’ayogere ekintu ng’ekyo!’. Abu Daud yagambye nti; Abu Sa’id yagasseeko nti; olwo n’akwata ebisige bye eby’omu maaso n’asaba emikisa ku bakazi n’abaddu.