Imam Abu Dawud : 1808

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ الذُّهْلِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَصْبَغِ الْجَزَرِيُّ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحِيمِ خَالِدِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ مَرْثَدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِرَجُلٍ أَتَرْضَى أَنْ أُزَوِّجَكَ فُلَانَةَ قَالَ نَعَمْ وَقَالَ لِلْمَرْأَةِ أَتَرْضَيْنَ أَنْ أُزَوِّجَكِ فُلَانًا قَالَتْ نَعَمْ فَزَوَّجَ أَحَدَهُمَا صَاحِبَهُ فَدَخَلَ بِهَا الرَّجُلُ وَلَمْ يَفْرِضْ لَهَا صَدَاقًا وَلَمْ يُعْطِهَا شَيْئًا وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ الْحُدَيْبِيَةَ وَكَانَ مَنْ شَهِدَ الْحُدَيْبِيَةَ لَهُ سَهْمٌ بِخَيْبَرَ فَلَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَوَّجَنِي فُلَانَةَ وَلَمْ أَفْرِضْ لَهَا صَدَاقًا وَلَمْ أُعْطِهَا شَيْئًا وَإِنِّي أُشْهِدُكُمْ أَنِّي أَعْطَيْتُهَا مِنْ صَدَاقِهَا سَهْمِي بِخَيْبَرَ فَأَخَذَتْ سَهْمًا فَبَاعَتْهُ بِمِائَةِ أَلْفٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَزَادَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَحَدِيثُهُ أَتَمُّ فِي أَوَّلِ الْحَدِيثِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ النِّكَاحِ أَيْسَرُهُ وَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلرَّجُلِ ثُمَّ سَاقَ مَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد يُخَافُ أَنْ يَكُونَ هَذَا الْحَدِيثُ مُلْزَقًا لِأَنَّ الْأَمْرَ عَلَى غَيْرِ هَذَا

Ibinalita sa amin [Muhammad bin Yahya bin Faris Adz Dzuhli], pati na rin [Muhammad bin Al Mutsanna] at [Umar bin Al Khathab], sinabi ni Muhammad; ay ibinalita sa amin [Abu Al Ashbagh Al Jazari Abdul Aziz bin Yahya], ay ibinalita sa amin [Muhammad bin Salamah] mula kay [Abu Abdurrahim Khalid bin Abu Yazid] mula kay [Zaid bin Abu Unaisah], mula kay [Yazid bin Abu Habib] mula kay [Martsad bin Abdullah] mula kay ['Uqbah bin 'Amir], na ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay nagsabi sa isang lalaki: "Payag ka bang hayaan akong ikaw ay kasal kay Fulanah?" Sabi niya; Oo Sinabi niya sa babae: "Payag ka bang ipakasal kita kay Fulan?" Sabi ng babae; Oo Pagkatapos ay pinakasalan niya silang dalawa. Pagkatapos ay nakipagtalik ang lalaki sa kanya (nakipagtalik sa kanya) habang hindi pa niya natutukoy ang dote at wala pa siyang naibigay sa kanya. Siya ay kabilang sa mga nakasaksi sa kapayapaan ng Al Hudaibiyah, mga taong dumalo sa kapayapaan ng Al Hudaibiyah, at nagmamay-ari ng mga bahagi sa Khaibar. Pagkatapos, nang dumating ang kanyang kamatayan, sinabi niya; Sa katunayan, pinakasalan ako ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sa isang Fulanah at hindi ko pa natutukoy ang dote para sa kanya at hindi ko pa siya nabibigyan ng kahit ano, at hinihingi ko ang inyong patotoo na ibinigay ko sa kanya ang aking mga bahagi sa Khaibar bilang dote. Pagkatapos ay kinuha ng babae ang mga bahagi at ipinagbili ang mga ito sa halagang isang daang libo. Sinabi ni Abu Daud; at idinagdag ni [Umar bin Al Khathab] sa simula ng hadith, at ang hadith ay mas perpekto; Sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Ang pinakamahusay na kasal ay ang pinakamadali." Sinabi niya; Sinabi ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sa lalaki: Pagkatapos ay binanggit niya ang hadith kasama ang kahulugan nito. Sinabi ni Abu Daud; Kinatatakutan na ang hadith na ito ay isang karagdagang hadith dahil hindi ito ang kaso.