Meskipun budak Habsyi memerintah kaum muslimin, mereka harus mendengar dan mentaatinya

Imam Bukhari : 1318

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي هَاشِمٍ سَمِعَ هُشَيْمًا أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ قَالَ مَرَرْتُ بِالرَّبَذَةِ فَإِذَا أَنَا بِأَبِي ذَرٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْتُ لَهُمَا أَنْزَلَكَ مَنْزِلكَ هَذَا قَالَ كُنْتُ بِالشَّأْمِ فَاخْتَلَفْتُ أَنَا وَمُعَاوِيَةُ فِي{ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ }قَالَ مُعَاوِيَةُ نَزَلَتْ فِي أَهْلِ الْكِتَابِ فَقُلْتُ نَزَلَتْ فِينَا وَفِيهِمْ فَكَانَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ فِي ذَاكَ وَكَتَبَ إِلَى عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَشْكُونِي فَكَتَبَ إِلَيَّ عُثْمَانُ أَنْ اقْدَمْ الْمَدِينَةَ فَقَدِمْتُهَا فَكَثُرَ عَلَيَّ النَّاسُ حَتَّى كَأَنَّهُمْ لَمْ يَرَوْنِي قَبْلَ ذَلِكَ فَذَكَرْتُ ذَاكَ لِعُثْمَانَ فَقَالَ لِي إِنْ شِئْتَ تَنَحَّيْتَ فَكُنْتَ قَرِيبًا فَذَاكَ الَّذِي أَنْزَلَنِي هَذَا الْمَنْزِلَ وَلَوْ أَمَّرُوا عَلَيَّ حَبَشِيًّا لَسَمِعْتُ وَأَطَعْتُ

اسان کي [علي بن ابو حسيم] ٻڌايو آهي ته هن [حسيم] کي ٻڌو آهي جنهن اسان کي [حسين] کان ٻڌايو هو [زيد بن وهب] کان چيو ته: 'جڏهن مان زبدة کان لنگهيس، ته مان [ابوذر] رضي الله عنه سان مليس، پوءِ مون کانئس پڇيو؛ 'توهان کي هن جاءِ تي آباد ٿيڻ جو سبب ڇا هو؟'. هن جواب ڏنو؛ 'اڳ ۾ مان شام ۾ رهندو هوس، پر منهنجو معاويه سان آيت 'ولادذين اياضونادز ذهاب والفضحت ولا يونفقونها في سبيل الله' بابت تڪرار هو. معاويه چيو؛ هي آيت اهل ڪتاب تي نازل ٿي هئي، جڏهن ته مون چيو؛ هي آيت اسان تي ۽ انهن تي نازل ٿي. اهو ئي آهي جنهن مون کي هن سان اختلاف ڪيو. پوءِ هن عثمان رضي الله عنه ڏانهن منهنجي شڪايت ڪندي خط موڪليو. آخرڪار عثمان رضي الله عنه مون ڏانهن خط موڪليو ته مون کي مديني اچڻ لاءِ چيو. پوءِ مان هن وٽ ويس، پوءِ ماڻهن مون کي اهڙي طرح گهيرو ڪيو جيئن انهن مون کي اڳ ڪڏهن به نه ڏٺو هو، پوءِ مون عثمان کي ان بابت ٻڌايو. پوءِ هن مون کي چيو؛ 'جيڪڏهن تون چاهين ته ان کي ڇڏي ڏي، ۽ تون منهنجي ويجهو رهندين'. اهو واقعو آهي جنهن مون کي هتي رهڻ تي مجبور ڪيو. جيڪڏهن ڪو حبشي غلام مون کي حڪم ڏيندو ته مان واقعي سندس ڳالهه ٻڌندس ۽ اطاعت ڪندس'.