Imam Bukhari : 1316

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ شَبِيبِ بْنِ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ أَسْلَمَ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَافَقَالَ أَعْرَابِيٌّ أَخْبِرْنِي عَنْ قَوْلِ اللَّهِ{ وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ }قَالَ ابْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا مَنْ كَنَزَهَا فَلَمْ يُؤَدِّ زَكَاتَهَا فَوَيْلٌ لَهُ إِنَّمَا كَانَ هَذَا قَبْلَ أَنْ تُنْزَلَ الزَّكَاةُ فَلَمَّا أُنْزِلَتْ جَعَلَهَا اللَّهُ طُهْرًا لِلْأَمْوَالِ

اسان کي [احمد بن صياب بن سعيد] ٻڌايو آهي مون کي [منهنجي پيءُ] ٻڌايو آهي [يونس] کان [ابن شهاب] کان [خالد بن اسلم] چيو آهي ته: اسان [عبدالله بن عمر] رضي الله عنهما سان گڏ نڪتا هئاسين، تڏهن هڪ بدوي چيو: مون کي الله جو ڪلام ٻڌاءِ؛ 'والدزين ايازوناض ذهاب والفضحت ولا يونفيقونها في سبيل الله' - ۽ جيڪي سون ۽ چاندي رکن ٿا ۽ ان کي الله جي رستي ۾ خرچ نٿا ڪن -، ابن عمر رضي الله عنهما چيو؛ 'جيڪو ان کي رکي ٿو ۽ ان جي زڪوات ادا نٿو ڪري، ان لاءِ تباهي آهي. بهرحال، هي آيت زڪوات جي آيت نازل ٿيڻ کان اڳ نازل ٿي هئي، جڏهن زڪوات جا احکام نازل ٿيا، الله سبحانه وتعاليٰ هن آيت جي ضابطن کي مالن جي پاڪائي جو حڪم ڏنو.