Imam Abu Dawud : 1734
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ مِنْ عِنْدِهَا وَهُوَ مَسْرُورٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَيَّ وَهُوَ كَئِيبٌ فَقَالَ إِنِّي دَخَلْتُ الْكَعْبَةَ وَلَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا دَخَلْتُهَا إِنِّي أَخَافُ أَنْ أَكُونَ قَدْ شَقَقْتُ عَلَى أُمَّتِي
A tene na e [Musaddad], a tene na e [Abdullah bin Daud], na [Isma’il bin Abdul Malik] na [Abdullah bin Awalkah] na [Aisyah] so Prophète sallallaahu ‘alaihi sallam azia mbage ti lo na yâ ti mbeni dutingo so ayeke na ngia na pekoni lo tene na lo, lo kiri: tongana mbi hinga - mbi wara fango lege - ye so mbi yeke sara fadeso, ka mbi yeke lï na yâ ni pëpe, ndali ti so mbi yeke gi bê ti mbi na ndo ti kpale ti azo ti mbi.