Imam Abu Dawud : 1507

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ قَالَ حَدَّثَنِي خُصَيْفُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجَزَرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَقُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ يَا أَبَا الْعَبَّاسِ عَجِبْتُ لِاخْتِلَافِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِهْلَالِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَوْجَبَ فَقَالَ إِنِّي لَأَعْلَمُ النَّاسِ بِذَلِكَ إِنَّهَا إِنَّمَا كَانَتْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَّةً وَاحِدَةً فَمِنْ هُنَاكَ اخْتَلَفُوا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجًّا فَلَمَّا صَلَّى فِي مَسْجِدِهِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْهِ أَوْجَبَ فِي مَجْلِسِهِ فَأَهَلَّ بِالْحَجِّ حِينَ فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ فَسَمِعَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَحَفِظْتُهُ عَنْهُ ثُمَّ رَكِبَ فَلَمَّا اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ وَذَلِكَ أَنَّ النَّاسَ إِنَّمَا كَانُوا يَأْتُونَ أَرْسَالًا فَسَمِعُوهُ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ يُهِلُّ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ ثُمَّ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ وَأَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْهُ أَقْوَامٌ فَقَالُوا إِنَّمَا أَهَلَّ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ أَوْجَبَ فِي مُصَلَّاهُ وَأَهَلَّ حِينَ اسْتَقَلَّتْ بِهِ نَاقَتُهُ وَأَهَلَّ حِينَ عَلَا عَلَى شَرَفِ الْبَيْدَاءِقَالَ سَعِيدٌ فَمَنْ أَخَذَ بِقَوْلِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَهَلَّ فِي مُصَلَّاهُ إِذَا فَرَغَ مِنْ رَكْعَتَيْهِ

Sinabi sa Amin [Muhammad bin Mansur], sinabi sa Amin [Ya'qub, lalo na si Ibn Ibrahim], sinabi sa Amin [aking ama] mula kay [Ibn Ishaq], sinabi niya; sinabi sa akin [Khushaif bin Abdurrahman Al Jazari], mula kay [Sa'id bin Jubair], sinabi niya; Sinabi ko kay [Abdullah bin Abbas], O Ibn Abbas, nagulat ako sa pagtatalo sa pagitan ng mga kasamahan ng Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam tungkol sa talbiyah ng Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam nang utusan niya itong magsagawa ng Hajj. Pagkatapos ay sinabi niya; Ako talaga ang taong higit na nakakaalam tungkol dito. Sa katunayan, ang Propeta shallallahu wa'alaihi wa sallam ay nagsagawa ng Hajj nang isang beses. Pagkatapos mula roon ay nagkaroon sila ng pagtatalo. Ang Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam ay lumabas para sa Hajj, pagkatapos nang siya ay nakapagdasal ng dalawang rak'ah sa kanyang moske sa Dzul Hulaifah, ginawa niyang obligado ang Hajj sa kanyang pagtitipon. Pagkatapos ay isinagawa niya ang talbiyah upang maisagawa ang Hajj nang matapos niya ang dalawang rak'ah. Pagkatapos ay narinig ito ng mga tao at isinaulo ko ito mula sa kanya. Pagkatapos ay sumakay siya sa kanyang sasakyan, pagkatapos nang ang kanyang kamelyo ay nasa mataas na lugar ay nagsagawa siya ng talbiyah, at ito ay nakuha ng mga tao mula sa kanya. Sa katunayan, dumarating sila nang paunti-unti, pagkatapos ay narinig nila siya noong ang kanyang kamelyo ay nasa mataas na lugar. Sinabi nila; Katotohanan, ang Rasulullah shallallahu wa'alaihi wa sallam ay nagsagawa ng talbiyah noong ang kanyang kamelyo ay nasa mataas na lugar. Pagkatapos ay pumanaw ang Sugo ng Allah, noong siya ay nasa tuktok ng Al Baida`, sa pamamagitan ng Allah ay ginawa nga niyang mandatory ang Hajj sa lugar kung saan siya nagdasal. At nagsagawa siya ng talbiyah noong ang kanyang kamelyo ay nasa mataas na lugar, at nagsagawa siya ng talbiyah noong siya ay nasa tuktok ng Al Baida`. Sinabi ni Sa'id; Sinuman ang tumanggap sa mga salita ni Abdullah bin Abbas ay magsasagawa ng talbiyah sa lugar kung saan siya nagdasal kapag natapos na niya ang pagdarasal ng dalawang rak'ah.