Nabi menandai hadyu dengan menggores punuk kanannya hingga berdarah (isy'ar) dan mengalunginya dengan dua sandal (taqlid) di Dzul Hulaifah
Imam Abu Dawud : 1490
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ وَحَفْصُ بْنُ عُمَرَ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَسَّانَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ ثُمَّ دَعَا بِبَدَنَةٍ فَأَشْعَرَهَا مِنْ صَفْحَةِ سَنَامِهَا الْأَيْمَنِ ثُمَّ سَلَتَ عَنْهَا الدَّمَ وَقَلَّدَهَا بِنَعْلَيْنِ ثُمَّ أُتِيَ بِرَاحِلَتِهِ فَلَمَّا قَعَدَ عَلَيْهَا وَاسْتَوَتْ بِهِ عَلَى الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ بِالْحَجِّحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ بِمَعْنَى أَبِي الْوَلِيدِ قَالَ ثُمَّ سَلَتَ الدَّمَ بِيَدِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ هَمَّامٌ قَالَ سَلَتَ الدَّمَ عَنْهَا بِأُصْبُعِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا مِنْ سُنَنِ أَهْلِ الْبَصْرَةِ الَّذِي تَفَرَّدُوا بِهِ
Na peko ti so ala tene na e [Abu Al Walid Ath Thayalisi], na [Hafsh bin Omar] nda ti tënë ni, ala tene; ti sara tënë na E [Syu’bah] so alondo na [Qatadah], lo tene; [Abu Al Walid] atene; Mo mä [Abu Hassan] na yanga ti [Ibn Abbas] so Rasulullah asala sambela ti Zuhr na Dzul Hulaifah na pekoni lo hunda mbeni chameau na pekoni lo fâ lo na mbage ti maboko ti lo ti koli, na pekoni lo kanga mênë so alondo na lo na sandals use. Na pekoni, a mû na lo mbeni kutukutu, na tongana lo duti na ndo ni awe na chameau ni ahon na ndo ti Al Baida` na pekoni lo mû pèlerinage ti sara Hajj. Na peko ti so lo fa peko ti tënë ni na E [Musaddad], lo fa peko ti tënë ni na E [Yahya] so alondo na [Syu’bah] na hadith so, a yeke legeoko na hadith ti Abu Al Walid, lo tene; na pekoni lo kanga mênë na maboko ti lo. Abu Daud atene; Hadith ni ayeke [Hammam], lo tene; Lo yeke kanga mênë so ayeke sigigi na yâ ni na lege ti amaboko ti lo. Abu Daud atene; So ayeke mbeni oko ti angobo ti salango ye ti azo ti Basra so ayeke nde na ala.