Imam Bukhari : 117

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَحَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وِعَاءَيْنِ فَأَمَّا أَحَدُهُمَا فَبَثَثْتُهُ وَأَمَّا الْآخَرُ فَلَوْ بَثَثْتُهُ قُطِعَ هَذَا الْبُلْعُومُ

Al à dit [Ismail] al à dit, al à dit a mi [il me fradi] di [Ibn Abu Dzi’b] di [Al à dit Al Maqburi] di [Abu Hurairah] al à dit; “O tignin la cognossince -hadith- dal Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam in doi contignidôrs. Un o ai slargjât e trasmetût, chel altri, se o lu ai trasmetût, cheste cuel e sarès stade taiade’.