Imam Abu Dawud : 1424

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ اسْتَعَاذَ بِاللَّهِ فَأَعِيذُوهُ وَمَنْ سَأَلَ بِاللَّهِ فَأَعْطُوهُ وَمَنْ دَعَاكُمْ فَأَجِيبُوهُ وَمَنْ صَنَعَ إِلَيْكُمْ مَعْرُوفًا فَكَافِئُوهُ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا مَا تُكَافِئُونَهُ فَادْعُوا لَهُ حَتَّى تَرَوْا أَنَّكُمْ قَدْ كَافَأْتُمُوهُ

Na faamatala mai ia Uthman bin Abu Shaybah e faapea, na faamatala mai e Jarir ia Al-Amasy mai ia Mujahid mai ia Abdullah bin Umar e faapea, na fetalai mai le Avefeau a Allah (filemu ma faamanuiaga a Allah ia te ia): “Soo se tasi e saili se sulufaiga i le suafa o Allah, ia saili se sulufaiga ia te ia; soo se tasi e ole atu i le suafa o Allah, ia avatu ia te ia; soo se tasi e valaaulia oe, ia talia lana valaaulia; ma soo se tasi e faia se galuega lelei ia te oe, ia toe faafoi mai; afai e te le maua se mea e toe faafoi mai ai, ia ole atu mo ia seia e iloa ua e toe taui atu i ai.”