Imam Abu Dawud : 1249
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَجُلًا سَمِعَ رَجُلًا يَقْرَأُ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ يُرَدِّدُهَا فَلَمَّا أَصْبَحَ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ لَهُ وَكَأَنَّ الرَّجُلَ يَتَقَالُّهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهَا لَتَعْدِلُ ثُلُثَ الْقُرْآنِ
[Malik]-engandik [Abdurrahman bin Abdullah bin Abdurrahman]-engandik [Bere aita]-engandik [Abu Sa'id Al Khudri]-rengandik esan digute gizon batek beste pertsona bat irakurtzen entzun zuela; QUL HUWALLAAHU AHAD, errepikatu zuen. Gero, goizean, Allahren Mezulariarengana joan zen (Allahren bakea eta bedeinkapenak berarengana izan daitezela) eta aipatu zion, pertsonak gutxi zela pentsatuko balu bezala. Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuen: 'Nire arima duenaren izenean, bertso hau Koranaren herena da'.