Imam Abu Dawud : 1203
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ الْمَعْنَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ عَلَيْنَا السُّورَةَ قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ فِي غَيْرِ الصَّلَاةِ ثُمَّ اتَّفَقَا فَيَسْجُدُ وَنَسْجُدُ مَعَهُ حَتَّى لَا يَجِدَ أَحَدُنَا مَكَانًا لِمَوْضِعِ جَبْهَتِهِ
Guri [Ahmad bin Hanbal] esan digute, guri [Yahya bin Sa'id] esan digute, eta beste bide batetik kontatu da: Guri [Ahmad bin Abu Syu'aib Al Harrani] esan digute [Ibn Numair] ['Ubaidullah] esanahian [Nafi'-rengandik] esan digute [Ibn Umar]-engandik esan zuen; 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek gutun bat irakurri zigun. Ibn Numair-ek esan zuen; ez otoitz egiten ari zela. Orduan biek gauza bera esan zuten, hau da, 'Orduan ahuspeztu egin zen eta gu berarekin ahuspeztu ginen, harik eta inork ez zuen arte kopetan pausatzeko lekurik aurkitu.'