Imam Abu Dawud : 1092
حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي شُعَيْبٍ عَنْ طَاوُسٍ قَالَسُئِلَ ابْنُ عُمَرَ عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْمَغْرِبِ فَقَالَ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّيهِمَا وَرَخَّصَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِقَالَ أَبُو دَاوُد سَمِعْت يَحْيَى بْنَ مَعِينٍ يَقُولُ هُوَ شُعَيْبٌ يَعْنِي وَهِمَ شُعْبَةُ فِي اسْمِهِ
Ti tene na e [Ibn Basyar] ti tene na e [Mohammed bin Ja’far] ti tene na e [Syu’bah] ti [Abu Syu’aib] ti [Thawus] ti lo; A hunda [Ibnu Omar] fani oko na ndo ti a-rak’ah use kozoni na Maghrib, lo kiri tënë; ‘Mbi ba lâ oko pepe mbeni zo na ngoi ti Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam so asala a-rak’at use so, me lo mû dengo bê na a-rak’at use so na peko ti Asr’. Abu Daud atene; Mo mä Yahya bin Ma’in atene; ‘so zo ti fango mbaï so afa peko ti hadith so alondo na Thawus ayeke Syu’aib -a yeke pëpe Abu Syu’aib-, Syu’bah ayeke na kite na ndo iri Syu’aib’.