Imam Abu Dawud : 1039
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ الْمُنْذِرِ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاهَلْ رُخِّصَ لِلنِّسَاءِ أَنْ يُصَلِّينَ عَلَى الدَّوَابِّ قَالَتْ لَمْ يُرَخَّصْ لَهُنَّ فِي ذَلِكَ فِي شِدَّةٍ وَلَا رَخَاءٍقَالَ مُحَمَّدٌ هَذَا فِي الْمَكْتُوبَةِ
Esan digu [Mahmud bin Khalid]-ek [Muhammad bin Syu'aib]-ek [An Nu'man bin Al Mundzir]-engandik ['Atha` bin Abu Rabah]-engandik esan digu [Aisyah] radiallahu 'anha-ri galdetu ziola: 'Emakumeei ibilgailuetan - muntatutako animalietan - otoitz egiteko baimena ematen al zaie?' erantzun zuen: 'Ez dago haientzat inolako arintzerik gai horretan, ez zailtasun garaian ez arintze garaian'. Muhammad-ek esan zuen: 'Debeku hau derrigorrezko otoitzen debekua da'.