Imam Abu Dawud : 988
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَلَفٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ عَنْ يَزِيدَ الْفَقِيرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَأَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَوَاكِي فَقَالَ اللَّهُمَّ اسْقِنَا غَيْثًا مُغِيثًا مَرِيئًا مَرِيعًا نَافِعًا غَيْرَ ضَارٍّ عَاجِلًا غَيْرَ آجِلٍ قَالَ فَأَطْبَقَتْ عَلَيْهِمْ السَّمَاءُ
Esan zigun [Ibn Abu Khalaf]-ek esan zigun [Muhammad bin 'Ubaid-ek] [Mis'ar]-ek [Yazid Al Faqir-ek] esan zigun [Jabir bin Abdillah-ek] esan zuela: 'Emakume batzuk negarrez etorri ziren Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana - lehorteagatik -, eta gero otoitz egin zuen: 'Allahummasqina ghaitsan mughitsan mari'an nafi'an ghair dharrin 'ajilan ghaira ajilin' - O Ala, bidali iezaguzu euria lagun diezagukeena, atsegin diezagukeena, emankor eta onuragarri egiten gaituena eta kalterik egiten ez diguna, berehala ez atzeratu -'. Berehala, zeruak euria egin zien gainean'.