Imam Abu Dawud : 945
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ جَرِيرٍ هُوَ ابْنُ حَازِمٍ لَا أَدْرِي كَيْفَ قَالَهُ مُسْلِمٌ أَوْ لَا عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْزِلُ مِنْ الْمِنْبَرِ فَيَعْرِضُ لَهُ الرَّجُلُ فِي الْحَاجَةِ فَيَقُومُ مَعَهُ حَتَّى يَقْضِيَ حَاجَتَهُ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّيقَالَ أَبُو دَاوُد الْحَدِيثُ لَيْسَ بِمَعْرُوفٍ عَنْ ثَابِتٍ هُوَ مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ
[Muslim bin Ibrahim]-ek [Jarir, hau da, Ibn Hazim]-engandik esan digu: Ez dakit zer esan zuen Muslimek, [Thabit-engandik] ez bazen [Anas-engandik] esan zuen: "Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam pulpitutik jaisten ikusi nuen, bat-batean norbait agertu zen eta bere beharrak adierazi nahi izan zizkion, orduan pertsona harekin egon zen bere nahia bete arte, ondoren zutitu eta otoitz egin zuen". Abu Daudek esan zuen: "Hadith hau ez da Thabit-engandik ezagutzen, baina Jarir bin Hazim-en -beraren- historia bereizi bat da".