حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ وَاقِدٍ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ نَافِعِ بْنِ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيِّقَالَ نَافِعٌ أَبْطَأَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ عَنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ فَأَقَامَ أَبُو نُعَيْمٍ الْمُؤَذِّنُ الصَّلَاةَ فَصَلَّى أَبُو نُعَيْمٍ بِالنَّاسِ وَأَقْبَلَ عُبَادَةُ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى صَفَفْنَا خَلْفَ أَبِي نُعَيْمٍ وَأَبُو نُعَيْمٍ يَجْهَرُ بِالْقِرَاءَةِ فَجَعَلَ عُبَادَةُ يَقْرَأُ أُمَّ الْقُرْآنِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قُلْتُ لِعُبَادَةَ سَمِعْتُكَ تَقْرَأُ بِأُمِّ الْقُرْآنِ وَأَبُو نُعَيْمٍ يَجْهَرُ قَالَ أَجَلْ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْضَ الصَّلَوَاتِ الَّتِي يَجْهَرُ فِيهَا بِالْقِرَاءَةِ قَالَ فَالْتَبَسَتْ عَلَيْهِ الْقِرَاءَةُ فَلَمَّا انْصَرَفَ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ وَقَالَ هَلْ تَقْرَءُونَ إِذَا جَهَرْتُ بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ بَعْضُنَا إِنَّا نَصْنَعُ ذَلِكَ قَالَ فَلَا وَأَنَا أَقُولُ مَا لِي يُنَازِعُنِي الْقُرْآنُ فَلَا تَقْرَءُوا بِشَيْءٍ مِنْ الْقُرْآنِ إِذَا جَهَرْتُ إِلَّا بِأُمِّ الْقُرْآنِحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَهْلٍ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ ابْنِ جَابِرٍ وَسَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْعَلَاءِ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ عُبَادَةَ نَحْوَ حَدِيثِ الرَّبِيعِ بْنِ سُلَيْمَانَ قَالُوا فَكَانَ مَكْحُولٌ يَقْرَأُ فِي الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ وَالصُّبْحِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ سِرًّا قَالَ مَكْحُولٌ اقْرَأْ بِهَا فِيمَا جَهَرَ بِهِ الْإِمَامُ إِذَا قَرَأَ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسَكَتَ سِرًّا فَإِنْ لَمْ يَسْكُتْ اقْرَأْ بِهَا قَبْلَهُ وَمَعَهُ وَبَعْدَهُ لَا تَتْرُكْهَا عَلَى كُلِّ حَالٍ

Esan digu [Ar Rabi'ah' bin Sulaiman Al Azdik] esan digu [Abdullah bin Yusufek] esan digu [Al Haitsam bin Humaidek] esan didala [Zaid bin Waqid] [Makhul-etik] [Nafi' bin Mahmud bin Ar Rabi'ah' Al Ansari-tik], Nafi'k esan zuen; ['Ubadah bin Shamit] berandu zela Fajr otoitzera, orduan Abu Nu'aim, Mu'adzin batek, otoitzerako deia egin zuen, gero Abu Nu'aimek zuzendu zuen jendetzaren otoitza, eta handik gutxira, Ubadah nirekin etorri zen Abu Nu'aimen atzean ilaran jarri ginen arte, Abu Nu'aimek ozen errezitatzen zuen bitartean, eta 'Ubadahek Al Fatihah irakurtzen zuen bitartean. Otoitza amaitu zenean, Ubadahi galdetu nion: 'Al Fatihah errezitatzen entzun zaitut Abu Nu'aimek bere errezitaldia ozen jarri zuenean'. Erantzun zuen; «Bai, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin ere otoitz egin genuen ozen irakurritako otoitz batzuekin otoitz egiten genuenean». Jarraitu zuen; «Irakurketa nahastu arte, otoitzaren ondoren, gure aurrean jarri zen eta esan zigun: 'Irakurri al duzue irakurketa handitu nuenean?' batzuek erantzun genuen; 'Hori egin genuen'. Esan zuen: «Horregatik esan nuen -nire bihotzean-, zergatik daude nirekin irakurtzen dutenak eta Korana irakurtzen nirekin aurretik doazenak? Ez irakurri ezer gogor irakurtzen ari naizen bitartean, Al Fatihah' izan ezik. Esan digu [Ali bin Sahl Ar Ramli-k] esan digu [Al Walid] [Ibnu Jabir]-engandik eta [Sa'id bin Abdul Aziz]-engandik eta [Abdullah bin Al 'Ala`] [Makhul]-engandik ['Ubadah]-tik, Ar Rabi'ah' bin Sulaiman-en hadith-a bezala, esan zuten; «Mak-hulek normalean Al Fatihah irakurtzen du ahots baxuan Maghrib, Isha' eta Fajr otoitzetan, rak'ah bakoitzean. Mak-hulek esan zuen: «Irakurri Al Fatihah ahots lasaian - poliki - imamak irakurketa gogortzen duenean Al Fatihah irakurtzeari uzten dionean, imamak ez badu gelditzen - lasai - orduan irakurri imamak irakurri aurretik edo berarekin irakurri edo imamak irakurri ondoren, garrantzitsuena da, ez utzi - Al Fatihah irakurri gabe -».