Surat terakhir yang dibaca Rasulullah pada shalat maghrib adalah al-mursalat
Imam Abu Dawud : 687
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ أُمَّ الْفَضْلِ بِنْتَ الْحَارِثِ سَمِعَتْهُ وَهُوَ يَقْرَأُ وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا فَقَالَتْ يَا بُنَيَّ لَقَدْ ذَكَّرْتَنِي بِقِرَاءَتِكَ هَذِهِ السُّورَةِ إِنَّهَا لَآخِرُ مَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ بِهَا فِي الْمَغْرِبِ
A fen erenikich [Al Qa’nabi] seni [Malik] seni [Ibn Shihab] seni [Ibn Shihab] seni [Ibnu Abbas] pwe Umm Fadl bint Al Harith a rongorong lupwen a alleani ewe taropwe ‘WAL MURSALAATI ‘URFAA’ mwirin Umm a apasa Fa; ‘O nei at, ka achema ngeniei usun anneani noum we taropwe, ina ewe nesoponon ewe annean ewe Soufos sallallaahu ‘alaihi wasallam minne ua rongorong fan eu atun ewe iotek Maghrib.’