Imam Abu Dawud : 607
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ الْغَازِ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَهَبَطْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ ثَنِيَّةِ أَذَاخِرَ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ يَعْنِي فَصَلَّى إِلَى جِدَارٍ فَاتَّخَذَهُ قِبْلَةً وَنَحْنُ خَلْفَهُ فَجَاءَتْ بَهْمَةٌ تَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ فَمَا زَالَ يُدَارِئُهَا حَتَّى لَصَقَ بَطْنَهُ بِالْجِدَارِ وَمَرَّتْ مِنْ وَرَائِهِ أَوْ كَمَا قَالَ مُسَدَّدٌ
[Musaddadek] esan digu [Isa bin Yunusek] esan digu [Hisyam bin Al Ghazek] ['amru bin Syu'aibek] [bere aitagandik] [bere aitonagandik] esan duela: 'Gu eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam behin Adzakhir muinotik jaitsi ginen, orduan otoitz egiteko ordua zen, gero horma Qiblaren norabide gisa erabiliz otoitz egin zuen, atzean geundela, bat-batean ahuntz bat pasa zen bere aurretik, baina beti gelditzen zuen, bere sabela ia hormaren kontra estututa geratuz, azkenean ahuntza hormaren atzetik pasa zen'. Edo Mussaddadek esan zuen bezala.