Jika seorang hendak lewat dihadapan orang shalat maka hendaklah dicegah. jika dia tidak mau maka perangilah (bunuh) dia, karena dia setan

Imam Abu Dawud : 600

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ عَنْ حُمَيْدٍ يَعْنِي ابْنَ هِلَالٍ قَالَ قَالَ أَبُو صَالِحٍأُحَدِّثُكَ عَمَّا رَأَيْتُ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ وَسَمِعْتُهُ مِنْهُ دَخَلَ أَبُو سَعِيدٍ عَلَى مَرْوَانَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى شَيْءٍ يَسْتُرُهُ مِنْ النَّاسِ فَأَرَادَ أَحَدٌ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلْيَدْفَعْ فِي نَحْرِهِ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّمَا هُوَ الشَّيْطَانُقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ يَمُرُّ الرَّجُلُ يَتَبَخْتَرُ بَيْنَ يَدَيَّ وَأَنَا أُصَلِّي فَأَمْنَعُهُ وَيَمُرُّ الضَّعِيفُ فَلَا أَمْنَعُهُ

Ó ti sọ fún wa pé [Musa bin Isma'il] ti sọ fún wa pé [Sulaiman bin Al-Mughirah] láti ọ̀dọ̀ [Humaid bin Hilal] ó ní; [Abu Salih] sọ pé; Mo ń sọ ohun tí mo rí láti ọ̀dọ̀ [Abu Sa'id] àti láti gbọ́ láti ọ̀dọ̀ rẹ̀ fún yín. Abu Sa'id lọ sí ọ̀dọ̀ Marwan nígbà kan rí, ó sì wí pé; Mo ti gbọ́ tí Ojiṣẹ Allah (ìkẹ́ àti ọlàọ̀run wà pẹ̀lú rẹ̀) sọ pé: 'Bí ọ̀kan nínú yín bá ń gbàdúrà nípa sísọ nǹkan kan, tí ẹnìkan sì fẹ́ kọjá níwájú rẹ̀, ẹ dá a dúró - ẹ tì àyà rẹ̀, tí ó bá ń lọ́ra, ẹ bá a jà, nítorí pé ní tòótọ́, èṣù ni'. Abu Dawud sọ pé; Sufyan Ats-Tsauri sọ pé: Nígbà kan, ọkùnrin kan kọjá níwájú mi pẹ̀lú ìgbéraga nígbà tí mo ń gbàdúrà, mo sì dá a dúró. Nígbà náà ni ẹnìkan tí kò lágbára kọjá níwájú mi, nítorí náà èmi kò dá a dúró.