Jika seorang hendak lewat dihadapan orang shalat maka hendaklah dicegah. jika dia tidak mau maka perangilah (bunuh) dia, karena dia setan
Imam Abu Dawud : 600
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ عَنْ حُمَيْدٍ يَعْنِي ابْنَ هِلَالٍ قَالَ قَالَ أَبُو صَالِحٍأُحَدِّثُكَ عَمَّا رَأَيْتُ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ وَسَمِعْتُهُ مِنْهُ دَخَلَ أَبُو سَعِيدٍ عَلَى مَرْوَانَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى شَيْءٍ يَسْتُرُهُ مِنْ النَّاسِ فَأَرَادَ أَحَدٌ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلْيَدْفَعْ فِي نَحْرِهِ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّمَا هُوَ الشَّيْطَانُقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ يَمُرُّ الرَّجُلُ يَتَبَخْتَرُ بَيْنَ يَدَيَّ وَأَنَا أُصَلِّي فَأَمْنَعُهُ وَيَمُرُّ الضَّعِيفُ فَلَا أَمْنَعُهُ
É ɖɔ nú mǐ ɖɔ [Musa bin Isma’il] ko ɖɔ nú mǐ [Sulaiman bin Al-Mughirah] sín [Humaid bin Hilal] gɔ́n ɖɔ; [Abu Sali] ɖɔ; Nǔ e un mɔ ɖò [Abu Sa’id] gɔ́n, bo se ɖò así tɔn é wɛ un ɖò ɖiɖɔ nú mi wɛ. Abu Sa’id yi ba Marwan kpɔn gbe ɖokpo bo ɖɔ; Un se mɛsɛ́dó Mawu tɔn (saw) ɖɔ: ‘Enyi mɛ ɖokpo ɖò mi mɛ bo ɖò ɖɛ xò wɛ gbɔn xó ɖé ɖiɖɔ gblamɛ, bɔ mɛɖé jló na gbɔn nukɔn tɔn ɔ, mi ɖó è te - mi sɔ́ akɔ́n tɔn, enyi é ma jló ǎ ɔ, mi fun ahwan xá ɛ, ɖó nugbǒ ɔ, awovi wɛ é nyí’. Abu Dawudu ɖɔ; Sufyan Ats-Tsauri ɖɔ; Gbè ɖokpo ɔ, nya ɖé gbɔn nukɔn ce kpo goyiyi kpo hwenu e un ɖò ɖɛ xò wɛ é, enɛ wu ɔ, un ɖó è te. Enɛ gudo ɔ, mɛ e ma ɖó gǎn ǎ é ɖé gbɔn nukɔn ce, enɛ wu ɔ, un ɖó è te ǎ.