Imam Abu Dawud : 505
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ وَأَحْمَدُ بْنُ الْفُرَاتِ أَبُو مَسْعُودٍ الرَّازِيُّ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامٍأَنَّ حُذَيْفَةَ أَمَّ النَّاسَ بِالْمَدَائِنِ عَلَى دُكَّانٍ فَأَخَذَ أَبُو مَسْعُودٍ بِقَمِيصِهِ فَجَبَذَهُ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ قَالَ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّهُمْ كَانُوا يُنْهَوْنَ عَنْ ذَلِكَ قَالَ بَلَى قَدْ ذَكَرْتُ حِينَ مَدَدْتَنِي
Esan digu [Ahmad bin Sinan] eta [Ahmad bin Al-Furat Abu Mas'ud Ar-Razi] esanahiarekin. Dio; Esan digu [Ya'la]-k [Ibrahim]-engandik [Hammam]-etik esan digu [Al-A'masy]-k [Hudzaifah] Mada`ingo jendea banku luze batean gidatzen ari zela, orduan Abu Mas'udek arropak kendu zizkion, eta otoitza amaitu zuenean, [Abu Mas'udek] esan zuen: Ez al dakizue debekatuta dutela horrelako gauzak egitea? Hark erantzun zuen: Bai, gogoratzen dut nire alkandora tiratu zenuenean.