Imam Abu Dawud : 452
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَكَانَ بِلَالٌ يُؤَذِّنُ ثُمَّ يُمْهِلُ فَإِذَا رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ خَرَجَ أَقَامَ الصَّلَاةَ
[Uthman bin Abi Syaibah-ek] esan zigun [Syababah-ek] [Isra`il-etik] [Simak-etik] [Jabir bin Samurah-etik] esan zuela; Normalean, otoitzerako deia egin ondoren, Bilalek une bat itxaroten du, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta irteten ikusten duenean, eta gero iqamah otoitza esaten du.