Imam Abu Dawud : 436
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ يَعْنِي ابْنَ الرَّبِيعِ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ جَمِيعًا عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ وَهُوَ فِي قُبَّةٍ حَمْرَاءَ مِنْ أَدَمٍ فَخَرَجَ بِلَالٌ فَأَذَّنَ فَكُنْتُ أَتَتَبَّعُ فَمَهُ هَاهُنَا وَهَاهُنَا قَالَ ثُمَّ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ بُرُودٌ يَمَانِيَةٌ قِطْرِيٌّ وَقَالَ مُوسَى قَالَ رَأَيْتُ بِلَالًا خَرَجَ إِلَى الْأَبْطَحِ فَأَذَّنَ فَلَمَّا بَلَغَ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ لَوَى عُنُقَهُ يَمِينًا وَشِمَالًا وَلَمْ يَسْتَدِرْ ثُمَّ دَخَلَ فَأَخْرَجَ الْعَنَزَةَ وَسَاقَ حَدِيثَهُ
Ti tene na e [Musa bin Isma’il] ti tene na e [Qais bin Ar-Rabi’] Al-Hadith. Na peko ti so lo tene na e [Mohammed bin Sulaiman Al-Anbari] so lo tene na e [Waki’] so alondo na [Sufyan] aye kue so alondo na [‘Aun bin Abi Juhaifah] so alondo na [babâ ti lo] lo tene; Mbeni lâ, mbi gue ti bâ Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam na Mecque, na lo yeke na yâ ti mbeni Qubah ti poro ti nyama so ayeke rouge, na pekoni Bilal asigigi, na pekoni a iri azo ti sambela, na ngoi so mbi yeke bâ yanga ti lo so ayeke turnê na mbage ti koli nga na mbage ti wali. Abu Juhaifa atene; Na pekoni, Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam asigigi na lo yü bongo ti vukongo ndo, so ti tene bongo ti Yémen so a sara ni na Qitr - bongo so a yeke kanga ni mingi na terê ti zo -. Moïse atene; Mbeni lâ, mbi bâ Bilal asigigi ti gue na Abthah, na pekoni lo mû iri ti sambela. Tongana lo si na tënë so hayya ‘alash shalah, hayya ‘alal falah, lo turnê go ti lo na mbage ti koli nga na mbage ti wali, na lo tourné pëpe, na pekoni lo lï na yâ ti da ti lo na lo sigigi na mbeni keke. Na pekoni, Musa asara tënë ti hadith ni kue.