Imam Abu Dawud : 426

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى قَالَ أُحِيلَتْ الصَّلَاةُ ثَلَاثَةَ أَحْوَالٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَصْحَابُنَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ أَعْجَبَنِي أَنْ تَكُونَ صَلَاةُ الْمُسْلِمِينَ أَوْ قَالَ الْمُؤْمِنِينَ وَاحِدَةً حَتَّى لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَبُثَّ رِجَالًا فِي الدُّورِ يُنَادُونَ النَّاسَ بِحِينِ الصَّلَاةِ وَحَتَّى هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ رِجَالًا يَقُومُونَ عَلَى الْآطَامِ يُنَادُونَ الْمُسْلِمِينَ بِحِينِ الصَّلَاةِ حَتَّى نَقَسُوا أَوْ كَادُوا أَنْ يَنْقُسُوا قَالَ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَمَّا رَجَعْتُ لِمَا رَأَيْتُ مِنْ اهْتِمَامِكَ رَأَيْتُ رَجُلًا كَأَنَّ عَلَيْهِ ثَوْبَيْنِ أَخْضَرَيْنِ فَقَامَ عَلَى الْمَسْجِدِ فَأَذَّنَ ثُمَّ قَعَدَ قَعْدَةً ثُمَّ قَامَ فَقَالَ مِثْلَهَا إِلَّا أَنَّهُ يَقُولُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ وَلَوْلَا أَنْ يَقُولَ النَّاسُ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى أَنْ تَقُولُوا لَقُلْتُ إِنِّي كُنْتُ يَقْظَانَ غَيْرَ نَائِمٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى لَقَدْ أَرَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ خَيْرًا وَلَمْ يَقُلْ عَمْرٌو لَقَدْ أَرَاكَ اللَّهُ خَيْرًا فَمُرْ بِلَالًا فَلْيُؤَذِّنْ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ أَمَا إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ مِثْلَ الَّذِي رَأَى وَلَكِنِّي لَمَّا سُبِقْتُ اسْتَحْيَيْتُ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَصْحَابُنَا قَالَ وَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا جَاءَ يَسْأَلُ فَيُخْبَرُ بِمَا سُبِقَ مِنْ صَلَاتِهِ وَإِنَّهُمْ قَامُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ قَائِمٍ وَرَاكِعٍ وَقَاعِدٍ وَمُصَلٍّ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى قَالَ عَمْرٌو وَحَدَّثَنِي بِهَا حُصَيْنٌ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى حَتَّى جَاءَ مُعَاذٌ قَالَ شُعْبَةُ وَقَدْ سَمِعْتُهَا مِنْ حُصَيْنٍ فَقَالَ لَا أَرَاهُ عَلَى حَالٍ إِلَى قَوْلِهِ كَذَلِكَ فَافْعَلُوا قَالَ أَبُو دَاوُد ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ مَرْزُوقٍ قَالَ فَجَاءَ مُعَاذٌ فَأَشَارُوا إِلَيْهِ قَالَ شُعْبَةُ وَهَذِهِ سَمِعْتُهَا مِنْ حُصَيْنٍ قَالَ فَقَالَ مُعَاذٌ لَا أَرَاهُ عَلَى حَالٍ إِلَّا كُنْتُ عَلَيْهَا قَالَ فَقَالَ إِنَّ مُعَاذًا قَدْ سَنَّ لَكُمْ سُنَّةً كَذَلِكَ فَافْعَلُوا قَالَ و حَدَّثَنَا أَصْحَابُنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ أَمَرَهُمْ بِصِيَامِ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ ثُمَّ أُنْزِلَ رَمَضَانُ وَكَانُوا قَوْمًا لَمْ يَتَعَوَّدُوا الصِّيَامَ وَكَانَ الصِّيَامُ عَلَيْهِمْ شَدِيدًا فَكَانَ مَنْ لَمْ يَصُمْ أَطْعَمَ مِسْكِينًا فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمْ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ }فَكَانَتْ الرُّخْصَةُ لِلْمَرِيضِ وَالْمُسَافِرِ فَأُمِرُوا بِالصِّيَامِ قَالَ و حَدَّثَنَا أَصْحَابُنَا قَالَ وَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا أَفْطَرَ فَنَامَ قَبْلَ أَنْ يَأْكُلَ لَمْ يَأْكُلْ حَتَّى يُصْبِحَ قَالَ فَجَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَأَرَادَ امْرَأَتَهُ فَقَالَتْ إِنِّي قَدْ نِمْتُ فَظَنَّ أَنَّهَا تَعْتَلُّ فَأَتَاهَا فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَرَادَ الطَّعَامَ فَقَالُوا حَتَّى نُسَخِّنَ لَكَ شَيْئًا فَنَامَ فَلَمَّا أَصْبَحُوا أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ هَذِهِ الْآيَةُ{ أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَائِكُمْ }

Sinabi sa amin [Amru bin Marzuq] ay nagsabi sa amin [Syu'bah] mula kay [Amru bin Murrah] sinabi niya; Narinig ko [Ibn Abi Laila] -mula sa ibang linya- At sinabi ko sa amin [Ibn Al-Mutsanna] ay nagsabi sa amin [Muhammad bin Ja'far] mula kay [Syu'bah] mula kay [Amru bin Murrah] Narinig ko [Ibn Abi Laila] na nagsabi; Ang pagpapatupad ng panalangin ay sumailalim sa tatlong pagbabago. Sabi niya; Sinabi sa amin ng aming mga Kasamahan na sinabi ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah): "Gusto ko kung ang mga Muslim o mananampalataya ay magsagawa ng kanilang mga panalangin sa isang kongregasyon, kaya't nais kong magpadala ng mga tao sa mga nayon upang tawagin ang mga tao sa mga oras ng panalangin. Nais kong utusan ang ilang tao na tumayo sa matataas na gusali at tawagin ang mga Muslim sa mga oras ng panalangin upang kanilang patumbahin o halos patumbahin ang mga gong." Sinabi niya: Pagkatapos, isang lalaki mula sa Ansar ang dumating at nagsabi: O Sugo ng Allah, nang ako'y bumalik, dahil sa aking malaking pagmamalasakit sa iyong atensyon (tungkol sa paraan ng pagsasagawa ng mga panalangin), nakita ko ang isang lalaki na tila nakasuot ng dalawang berdeng damit. Pagkatapos ay tumayo siya sa ibabaw ng moske at nagbigay ng panawagan sa panalangin. Pagkatapos ay umupo siya nang ilang sandali, pagkatapos ay tumayo muli, sinasabi ang kanyang sinabi noon, tanging sinabi niya (sa pangalawang pagkakataon) Qad qaamatis shalaah (nagawa na ang panalangin), kung hindi dahil sa takot na sabihin ng mga tao (ako ay nagsisinungaling), sinabi ni Ibn Al-Mutsanna; kung hindi dahil sa takot na sabihin mo (ako ay nagsisinungaling), sasabihin ko sana na ako ay talagang gising sa oras na iyon, hindi tulog. Pagkatapos ay sinabi ng Sugo ng Allah shallallahu 'alaihi wasallam, - Sinabi ni Ibn Al-Mutsanna; Sinabi niya: - "Tunay ngang ipinakita sa inyo ng Allah ang isang mabuting bagay - Habang hindi binanggit ni Amru ang kanyang mga salita: Ipinakita sa inyo ng Allah ang isang mabuting bagay -, pagkatapos ay inutusan si Bilal na bigkasin ang panawagan sa pagdarasal. Sinabi niya; Pagkatapos ay sinabi ni Umar: Tunay na nanaginip ako na katulad ng kanyang panaginip, ngunit dahil nauna ako (na mag-ulat sa Sugo ng Allah), pagkatapos ay nahihiya ako. At sinabi niya sa amin ang aming mga kaibigan; Kadalasan, kung may darating (na huli), tatanungin ang ilan sa kongregasyon pagkatapos ay sasabihin sa kanya ang raka'at na lumipas (sa likuran). Samantala, noong oras na iyon, ang kongregasyon na kasama ng Rasulullah, ang ilan ay nakatayo, ang ilan ay yumuyuko, ang ilan ay nakaupo, at mayroon ding mga nagdarasal kasama ang Rasulullah. Sinabi [ni Ibn Al-Mutssanna] na sinabi [ni Amru] sa akin [ni Hushain] mula kay [Ibn Abi Laila] hanggang sa dumating si Mu'adz. Sinabi [ni Syu'bah] Narinig ko ito mula kay [Hushain], pagkatapos ay sinabi ng tagapagsalaysay; Hindi ko ito nakita sa mga pangyayari... sa pagsasabi: Iyon lang, gawin mo na. Sinabi ni Abu Dawud; Pagkatapos ay bumalik ako sa hadith ni Amru bin Marzuq, sinabi niya; Dumating si Mu'adz, pagkatapos ay sinenyasan nila siya. Sinabi ni Shu'bah; Ito ay narinig ko mula kay Hushain, sabi niya; Sinabi ni Mu'adz; Hindi ko siya nakikita sa isang estado ngunit nakikita ko siya. Sinabi ni Mu'adz; Sinabi ni Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Tunay na ipinakita sa iyo ni Mu'adz ang isang sunnah, kaya gawin mo iyon." Sinabi niya Ibn Abi Lailah; Sinabi sa amin ng aming mga kaibigan na nang dumating ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sa Medina, iniutos niya ang pag-aayuno ng tatlong araw (bawat buwan), pagkatapos ay iniutos niya ang pag-aayuno sa buwan ng Ramadan, samantalang sila ay isang mga tao na hindi sanay sa pag-aayuno, kaya ang pag-aayuno ay napakahirap para sa kanila. Kaya ang mga hindi nag-aayuno ay nagpapakain sa mga mahihirap. Pagkatapos ay bumaba ang talatang ito (na nangangahulugang): (Samakatuwid, sinuman sa inyo ang naroroon (sa lupain kung saan siya nakatira) sa buwang iyon, kung gayon ay dapat siyang mag-ayuno sa buwang iyon). (Al-Baqarah: 185). Sa talatang ito ay nakasaad na ang ginhawa ay para sa mga may sakit at mga manlalakbay. Samakatuwid, sila ay obligado na mag-ayuno. Sinabi ni Ibn Abi Lahi'ah; sinabi sa amin ng aming mga kaibigan, aniya; Ang kaugalian noong panahong iyon ay kung ang isang tao ay pumasok sa oras ng pagtigil sa pag-aayuno, pagkatapos ay matulog bago kumain, pagkatapos ay hindi siya kumain nang gabing iyon hanggang sa umaga. Sabi niya; Pagkatapos ay lumapit si Umar bin Khaththab sa kanyang asawa upang tipunin siya, ngunit sinabi ng kanyang asawa; Sa katunayan, natulog ako bago kumain (pagtigil sa pag-aayuno), ngunit inakala ni Umar na ang kanyang asawa ay gumagawa lamang ng dahilan upang iwasan siya, kaya patuloy na tinitipon siya ni Umar. Pagkatapos ay dumating ang isang lalaki mula sa grupo ng Ansar na nag-aayuno, at malapit na siyang kumain (pagtigil sa pag-aayuno), pagkatapos ay sinabi ng kanyang pamilya; Maghintay, magpapainit kami ng ilang pagkain para sa iyo, Pagkatapos ay natulog ang lalaki. Kaya sa umaga, isang talata ang bumaba sa kanya sallallaahu 'alaihi wasallam tungkol sa pangyayaring ito, ang talata (ibig sabihin): "Pinahihintulutan para sa inyo sa bisperas ng pag-aayuno, tipunin ang inyong mga asawa." (QS. Albaqarah 187).