Iqamah: ALLAHU AKBAR ALLAHU AKBAR, ASYHADU AN LAA ILAAHA ILLALLAH ...

Imam Abu Dawud : 421

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ الطُّوسِيُّ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ رَبِّهِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ قَالَلَمَّا أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاقُوسِ يُعْمَلُ لِيُضْرَبَ بِهِ لِلنَّاسِ لِجَمْعِ الصَّلَاةِ طَافَ بِي وَأَنَا نَائِمٌ رَجُلٌ يَحْمِلُ نَاقُوسًا فِي يَدِهِ فَقُلْتُ يَا عَبْدَ اللَّهِ أَتَبِيعُ النَّاقُوسَ قَالَ وَمَا تَصْنَعُ بِهِ فَقُلْتُ نَدْعُو بِهِ إِلَى الصَّلَاةِ قَالَ أَفَلَا أَدُلُّكَ عَلَى مَا هُوَ خَيْرٌ مِنْ ذَلِكَ فَقُلْتُ لَهُ بَلَى قَالَ فَقَالَ تَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ عَنِّي غَيْرَ بَعِيدٍ ثُمَّ قَالَ وَتَقُولُ إِذَا أَقَمْتَ الصَّلَاةَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا رَأَيْتُ فَقَالَ إِنَّهَا لَرُؤْيَا حَقٌّ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَقُمْ مَعَ بِلَالٍ فَأَلْقِ عَلَيْهِ مَا رَأَيْتَ فَلْيُؤَذِّنْ بِهِ فَإِنَّهُ أَنْدَى صَوْتًا مِنْكَ فَقُمْتُ مَعَ بِلَالٍ فَجَعَلْتُ أُلْقِيهِ عَلَيْهِ وَيُؤَذِّنُ بِهِ قَالَ فَسَمِعَ ذَلِكَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهُوَ فِي بَيْتِهِ فَخَرَجَ يَجُرُّ رِدَاءَهُ وَيَقُولُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ مِثْلَ مَا رَأَى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلِلَّهِ الْحَمْدُقَالَ أَبُو دَاوُد هَكَذَا رِوَايَةُ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ و قَالَ فِيهِ ابْنُ إِسْحَقَ عَنْ الزُّهْرِيِّ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ و قَالَ مَعْمَرٌ وَيُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ فِيهِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَمْ يُثَنِّيَا

Esan digu [Muhammad bin Manshur Ath-Thusik] esan digu [Ya'qubek] esan digu [nire aitak] [Muhammad bin Ishaq-ek] esan dit [Muhammad bin Ibrahim bin Al-Harits At-Taimi-k] [Muhammad bin Abdullah bin Zaid bin Abdi Rabbih-ek] esan didala; Esan zidanean [nire aita, Abdullah bin Zaid] esan zuen: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek kanpai bat jotzeko agindu behar zuenean jendea otoitzerako biltzeko, gizon bat etorri zitzaidan bila, lo nengoela. Kanpai bat eskuan zuen, beraz, esan nion: Allahren zerbitzari hau, kanpai hau saldu nahi al duzu? Galdetu zidan: Zer egingo duzu honekin? Erantzun nion: Jendea otoitzera deitzeko erabiliko dut. Pertsonak esan zuen: Zerbait hobea erakutsiko dizut? Esan nion: Noski. Pertsonak esan zuen: Zuk diozu; 'Allahu Akbar Allaahu Akbar, Allaahu Akbar Allaahu Akbar -Ala Handia da Ala Handia da, Ala Handia da Ala Handia da-, Ashhaduan laa ilaaha Illallah, Ashhaduan laa ilaaha Illallah -Lekuko egiten dut ez dagoela Ala izan ezik gurtza merezi duen jainkorik, lekuko egiten dut ez dagoela Ala izan ezik gurtza merezi duen jainkorik-, Ayshadu anna Muhammadar Rasoolallah, Ayshadu anna Muhammadar Rasoolallah -Lekuko egiten dut Muhammad dela Alaren mezularia, lekuko egiten dut Muhammad dela Alaren mezularia-, Hayya 'alash shalaah, Hayya 'alash shalaah -Otoitz egin dezagun, otoitz egin dezagun-. Hayya 'alal falah, Hayya 'alal falah -Lortu dezagun garaipena, lortu dezagun garaipena-. Allaahu Akbar, Allaahu Akbar -Ala Handia da, Ala Handia da-. Laailaaha illallah -Ez dago Ala izan ezik gurtza merezi duen jainkorik-. Abdullah-ek esan zuen; Orduan, pertsona niregandik gertu atzera egin zuen, eta esan zuen: Otoitza (iqamah) irakurtzen duzunean, esan; Allahu Akbar Allahu Akbar, -Allah da Handiena, Ala da Handiena-. Asyhaduan laa ilaaha Illallah, -Lekuko naiz ez dagoela gurtza merezi duen jainkorik Ala izan ezik-. Ayshadu anna Muhammadar Rasuulallah -Lekuko naiz Muhammad dela Alaren mezularia-, Hayya 'alash shalaah -Marlilah otoitz egiten dugu-. Hayya 'alal falah -Lor dezagun garaipena-. Qad qaamatish otoitza Qad qaamatish otoitza -Egia esan, otoitza ezartzen hasi da. Egia esan, otoitza ezartzen hasi da-. Allahu Akbar Allahu Akbar -Allah da Handiena, Ala da Handiena-. Laailaaha illallah -Ez dago gurtza merezi duen jainkorik Ala izan ezik-. Hurrengo egunean, Rasulallah sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan nintzen eta nire ametsaren gertakaria kontatu nion, eta hark esan zuen: 'Egia esan, zure ametsa benetako ametsa da, Jainkoak nahi badu. Beraz, egon Bilalekin eta irakatsi zure ametsa, eta utzi otoitzerako deia egiten, bere ahotsa zurea baino ozenagoa baita'. Beraz, Bilalekin egon nintzen, eta irakurgaiak irakatsi nizkion, otoitzerako deia oihukatzen zuen bitartean. Esan zuen: Orduan, Umar bin Al-Khaththab-ek otoitzerako deia entzun zuen bere etxean zegoela, beraz, atera zen, arropak jasoz eta esanez: Al-Haq-ekin bidali zaituenaren izenean, oi Rasulullah, benetan izan dut Abdullah-en ametsaren antzeko amets bat. Orduan Rasulallah-ek esan zuen: 'Orduan, gorazarre guztia Ala-ri zor zaio. Abu Dawudek esan zuen; Hau da [Az-Zuhri]-ren [Sa'id bin Al-Musayyib]-en [Abdullah bin Zaid]-en historia, eta [Ibn Ishaq-ek] [Az-Zuhri]-tik aipatzen duena; Allahu Akbar Allahu Akbar, Allahu Akbar Allahu Akbar. Eta [Ma'mar] eta [Yunus] [Az-Zuhri] aipatuak; Allahu akbar Allahu akbar, bi aldiz errepikatu gabe.