Imam Abu Dawud : 375
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي مَسِيرٍ لَهُ فَنَامُوا عَنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَاسْتَيْقَظُوا بِحَرِّ الشَّمْسِ فَارْتَفَعُوا قَلِيلًا حَتَّى اسْتَقَلَّتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَ مُؤَذِّنًا فَأَذَّنَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَقَامَ ثُمَّ صَلَّى الْفَجْرَ
[Wahb bin Baqiyyah]-ri [Khalid]-engandik [Yunus bin Ubaid]-engandik [Al Hasan]-engandik [Imran bin Hushain]-engandik esan diogu behin Allahren Mezularia, sallallaahu alaihi wasallam, bere lagunekin bidaian zegoela, denak loak hartu zituztela egunsentiko otoitza egin ondoren, eguzkiaren beroagatik esnatu zirela. Beraz, pixka bat mugitu ziren eguzki izpietatik ihes egiteko, eta norbaiti otoitzerako deia egiteko agindu zioten, beraz, otoitzerako deitu zuen eta gero bi rak'ah egin zituen egunsentiko otoitza baino lehen, eta gero iqamat esan zuen, eta ondoren egunsentiko otoitza egin zuen.