Imam Abu Dawud : 338
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكُنْتُ أُصَلِّي الظُّهْرَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَآخُذُ قَبْضَةً مِنْ الْحَصَى لِتَبْرُدَ فِي كَفِّي أَضَعُهَا لِجَبْهَتِي أَسْجُدُ عَلَيْهَا لِشِدَّةِ الْحَرِّ
Kontatu digute [Ahmad bin Hanbal] eta [Musaddadek] biek esan zuten; Kontatu digute ['Abbad bin 'Abbadek] [Muhammad bin Amru]-rengandik [Sa'id bin Al Harith Al Ansari-rengandik] [Jabir bin Abdullah]-rengandik: Behin Dhuhr otoitza errezatu nuen Allahren Mezulariaren sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin, garai hartan harri-koskor eskukada bat hartu nuen esku-ahurretan hozteko, gero kopetan jarri eta haien gainean ahuspeztu nintzen bero handia zela eta.