Imam Abu Dawud : 299

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عِكْرِمَةَأَنَّ أُنَاسًا مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ جَاءُوا فَقَالُوا يَا ابْنَ عَبَّاسٍ أَتَرَى الْغُسْلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَاجِبًا قَالَ لَا وَلَكِنَّهُ أَطْهَرُ وَخَيْرٌ لِمَنْ اغْتَسَلَ وَمَنْ لَمْ يَغْتَسِلْ فَلَيْسَ عَلَيْهِ بِوَاجِبٍ وَسَأُخْبِرُكُمْ كَيْفَ بَدْءُ الْغُسْلِ كَانَ النَّاسُ مَجْهُودِينَ يَلْبَسُونَ الصُّوفَ وَيَعْمَلُونَ عَلَى ظُهُورِهِمْ وَكَانَ مَسْجِدُهُمْ ضَيِّقًا مُقَارِبَ السَّقْفِ إِنَّمَا هُوَ عَرِيشٌ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي يَوْمٍ حَارٍّ وَعَرِقَ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الصُّوفِ حَتَّى ثَارَتْ مِنْهُمْ رِيَاحٌ آذَى بِذَلِكَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فَلَمَّا وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِلْكَ الرِّيحَ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِذَا كَانَ هَذَا الْيَوْمَ فَاغْتَسِلُوا وَلْيَمَسَّ أَحَدُكُمْ أَفْضَلَ مَا يَجِدُ مِنْ دُهْنِهِ وَطِيبِهِقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ثُمَّ جَاءَ اللَّهُ بِالْخَيْرِ وَلَبِسُوا غَيْرَ الصُّوفِ وَكُفُوا الْعَمَلَ وَوُسِّعَ مَسْجِدُهُمْ وَذَهَبَ بَعْضُ الَّذِي كَانَ يُؤْذِي بَعْضُهُمْ بَعْضًا مِنْ الْعَرَقِ

Ibinalita sa amin [si Abdullah bin Maslamah] Ibinalita sa amin [si Abdul Aziz bin Muhammad] mula kay [Amru bin Abi Amru] mula kay [Ikrimah] na may ilang tao mula sa Iraq na dumating at nagsabi; O [Ibn Abbas], sa palagay mo ba ay obligado ang pagligo sa Biyernes? Sumagot siya; Hindi, ngunit ito ay mas dalisay at mas mabuti para sa taong naliligo, at sinumang hindi naliligo, kung gayon ay walang anumang obligasyon sa kanya. Sasabihin ko sa iyo kung paano dumating ang utos na maligo. Noong panahong ang buhay ng mga tao ay nasa mahirap na kalagayan, sila ay nagsusuot ng telang lana, nagtatrabaho nang husto sa pagbubuhat ng mga bagay, habang ang kanilang moske ay makitid, noong panahong iyon ay mababa ang bubong, dahil ito ay gawa lamang sa mga dahon ng datiles. Kaya ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay dumating sa isang mainit na araw, habang ang mga tao ay pinagpapawisan, binabasa ang kanilang mga damit na lana, kaya ang umiihip na hangin ay nagdadala ng hindi kanais-nais na amoy sa kanila, na naging dahilan upang makaramdam sila ng pagkagambala sa isa't isa. Matapos maamoy ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ang hindi kanais-nais na amoy, sinabi niya: "O kongregasyon, kapag dumating ang araw (Biyernes), maligo kayo, at gumamit ng pinakamahusay na mga langis at pabango na kaya ninyo." Sinabi ni Ibn Abbas; Pagkatapos ay binigyan sila ng Allah ng espasyo, nagsuot sila ng mga damit na hindi na gawa sa lana, binigyan din sila ng sapat na trabaho, pinalawak ang kanilang moske, at nawala ang masamang amoy ng pawis, na naging sanhi ng kanilang pagkainis sa isa't isa.