Imam Abu Dawud : 298
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّاسُ مُهَّانَ أَنْفُسِهِمْ فَيَرُوحُونَ إِلَى الْجُمُعَةِ بِهَيْئَتِهِمْ فَقِيلَ لَهُمْ لَوْ اغْتَسَلْتُمْ
[Musaddadek] [Hamamd bin Zaid]-ek [Yahya bin Sa'id]-engandik [Amrah]-engandik [Aisha]-rengandik kontatu zigun, eta honek esan zuen: Jendea bere lanarekin lanpetuta egoten zen. Gero, meskitara joaten ziren horrela, beren egoeraren arabera. Orduan esan zitzaien: Hobe izango zen lehenik bainu bat hartu izan bazenute.