Imam Bukhari : 1170

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَمَاتَ إِنْسَانٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُهُ فَمَاتَ بِاللَّيْلِ فَدَفَنُوهُ لَيْلًا فَلَمَّا أَصْبَحَ أَخْبَرُوهُ فَقَالَ مَا مَنَعَكُمْ أَنْ تُعْلِمُونِي قَالُوا كَانَ اللَّيْلُ فَكَرِهْنَا وَكَانَتْ ظُلْمَةٌ أَنْ نَشُقَّ عَلَيْكَ فَأَتَى قَبْرَهُ فَصَلَّى عَلَيْهِ

Det er blevet fortalt os [Muhammed] at han [Abu Mu'awiyah] fra [Abu Ishaq Asy-Syaibaniy] fra [Ash-Sya'biy] fra [Ibn 'Abbas radliallahu 'anhuma] sagde: "Når nogen dør, sørger Allahs Sendebud (frid og velsignelser være med ham) normalt over ham. En dag døde en person om natten og blev begravet samme nat. Om morgenen fortalte folket ham det. Så sagde han: "Hvorfor fortalte I mig det ikke?" De svarede: "Det skete om natten, vi var bange for, at det ville være en byrde for jer."