Mandi janabat, mulai dengan mencuci kedua telapak tangan, berwudhu kemudian menyiramkan air ke atas kepalanya sebanyak tiga kali, kemudian mengalirkan air ke seluruh kulitnya
Imam Abu Dawud : 210
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ الْوَاشِحِيُّ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اغْتَسَلَ مِنْ الْجَنَابَةِ قَالَ سُلَيْمَانُ يَبْدَأُ فَيُفْرِغُ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ وَقَالَ مُسَدَّدٌ غَسَلَ يَدَيْهِ يَصُبُّ الْإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ اتَّفَقَا فَيَغْسِلُ فَرْجَهُ وَقَالَ مُسَدَّدٌ يُفْرِغُ عَلَى شِمَالِهِ وَرُبَّمَا كَنَتْ عَنْ الْفَرْجِ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ يُدْخِلُ يَدَيْهِ فِي الْإِنَاءِ فَيُخَلِّلُ شَعْرَهُ حَتَّى إِذَا رَأَى أَنَّهُ قَدْ أَصَابَ الْبَشْرَةَ أَوْ أَنْقَى الْبَشْرَةَ أَفْرَغَ عَلَى رَأْسِهِ ثَلَاثًا فَإِذَا فَضَلَ فَضْلَةٌ صَبَّهَا عَلَيْهِ
Na fai mai [Sulaiman bin Harb Al-Washihi] ma [Musaddad] i la’ua uma; Na ta’u mai e [Hammad] ia i matou mai ia [Hisham bin Urwah] mai [lona tama] mai ia [Aisha] na ia fai mai; Ina ua ta’ele le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) mai le junub, na fai mai Sulaiman; Na amata ona ia sasaa le vai i lona lima taumatau i lona lima tauagavale. Na fai mai Musaddad; Na ia fufuluina ona lima e lua i le sasaa o se ipu i lona lima taumatau. Ona la malilie lea i ai; Ona ia fufuluina lea o ona vaega tumaoti. Ina ua mae’a lena, ona ia faia lea o le fufulu e pei ona ia faia mo le tatalo, ona ia tuu lea o ona lima e lua i totonu o le ipu, ona sosoo ai lea ma le milimili o lona lauulu. Ina ua mautinoa e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ua pa’i i lona pa’u le vai, ona ia sasaa lea i luga o lona ulu faatolu. Afai e iloa atu o loo totoe pea le vai, ona ia toe sasaa lea i luga o lona ulu.