Imam Abu Dawud : 158
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ بِلَالٍ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِالسُّوقِ دَاخِلًا مِنْ بَعْضِ الْعَالِيَةِ وَالنَّاسُ كَنَفَتَيْهِ فَمَرَّ بِجَدْيٍ أَسَكَّ مَيِّتٍ فَتَنَاوَلَهُ فَأَخَذَ بِأُذُنِهِ ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنَّ هَذَا لَهُ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
[Abdullah bin Maslamah-k] [Sulaiman bin Bilal-ek] [Ja'far-etik] [bere aita] [Jabir-etik] esan digu Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) behin merkatu batera sartu zela goiko errepidearen zati batetik, jende asko alde batetik bestera zihoala. Orduan, belarri txikiko ahuntz baten gorpuaren ondotik pasa zen, eta ahuntza belarrietatik helduta hartu zuen, eta esan zuen: "Zuetako nork nahiago du hau berea izatea?". Gero, Hadith-a jarraitu zuen.