Imam Abu Dawud : 128
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ زِيَادٍ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ الْمُغِيرَةَ يَقُولُعَدَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَبْلَ الْفَجْرِ فَعَدَلْتُ مَعَهُ فَأَنَاخَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَبَرَّزَ ثُمَّ جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدِهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ حَسَرَ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمَّا جُبَّتِهِ فَأَدْخَلَ يَدَيْهِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَهُمَا إِلَى الْمِرْفَقِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ عَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ رَكِبَ فَأَقْبَلْنَا نَسِيرُ حَتَّى نَجِدَ النَّاسَ فِي الصَّلَاةِ قَدْ قَدَّمُوا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ فَصَلَّى بِهِمْ حِينَ كَانَ وَقْتُ الصَّلَاةِ وَوَجَدْنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَقَدْ رَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً مِنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَفَّ مَعَ الْمُسْلِمِينَ فَصَلَّى وَرَاءَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ الرَّكْعَةَ الثَّانِيَةَ ثُمَّ سَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاتِهِ فَفَزِعَ الْمُسْلِمُونَ فَأَكْثَرُوا التَّسْبِيحَ لِأَنَّهُمْ سَبَقُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّلَاةِ فَلَمَّا سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُمْ قَدْ أَصَبْتُمْ أَوْ قَدْ أَحْسَنْتُمْ
A tene na e [Ahmad bin Salih] ti tene [Abdullah bin Wahb] ti [Yunus bin Yazid] ti [Ibn Shihab] ti tene na mbi [‘Abbad bin Ziyad] so [‘Urwah bin Al-Mughirah bin Syu’bah] a tene na lo, so lo [fa-hirah] ti lo; lo tene, Na ngoi ti bira ti Tabuk kozoni si lâ alondo, Watokua ti Nzapa sallallaahu ‘alaihi wasallam atambela fani oko na lege ti amba ti lo, tongaso mbi nga kue mbi hon yongoro na lege ni legeoko na lo. Na pekoni, Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam ato nda ti sala kusala na oto ti lo, na pekoni lo sala défection. Tongana a hunzi awe, mbi tuku ngu na yâ ti ta ti ngu ni na maboko ti lo. Lo sukula maboko ti lo na pekoni lo sukula lê ti lo. Na pekoni, lo zi maboko ti bongo ti lo use so azi na lo bâ so a kanga ni, tongaso lo kiri lo zia ni na yâ ni na pekoni lo zi ni na gbe ti bongo ni, na pekoni lo sukula maboko ti lo juska na acoude, na lo sukula li ti lo, na pekoni lo sukula li ti khuf ti lo. Na pekoni lo lï na yâ ti kutukutu ni, na e ngbâ ti tambela, juska e wara azo - akamarade - so ayeke sambela, ala soro Abdurrahman bin Auf ti ga imam, lo sambela na ala na tongo nda ti ngoi ni na e wara so Abdurrahman bin Auf asara rakâh oko ti Sambela ti Fajr na ala. Tongaso, Rasulullah aga na lo lï na yâ ti shaf ni na aMusulman na lo sambela na peko ti Abdurrahman bin Auf ti sara use rakâh ni. Na peko ti so Abdurrahman abara lo, Prophète ni aluti ti hunzi sambela ni. Tongaso, gi hio tongaso, aMusulman apika kate ti ala, na pekoni mingi ti ala adiko ‘Subhaanallah’, ngbanga ti so ala kozoni na Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam na yâ ti sambela. Na peko ti so Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam abara lo, lo tene na ala, lo tene: ‘A yeke na lege ni ye so ala yeke sara’ wala ‘A yeke nzoni ye so ala yeke sara’.