حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ الْأَنْصَارِيُّ أَنَّهُ عَقَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا فِي وَجْهِهِ مِنْ بِئْرٍ كَانَتْ فِي دَارِهِمْ فَزَعَمَ مَحْمُودٌ أَنَّهُ سَمِعَ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ الْأَنْصارِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُكُنْتُ أُصَلِّي لِقَوْمِي بِبَنِي سَالِمٍ وَكَانَ يَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ وَادٍ إِذَا جَاءَتْ الْأَمْطَارُ فَيَشُقُّ عَلَيَّ اجْتِيَازُهُ قِبَلَ مَسْجِدِهِمْ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَهُ إِنِّي أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَإِنَّ الْوَادِيَ الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَ قَوْمِي يَسِيلُ إِذَا جَاءَتْ الْأَمْطَارُ فَيَشُقُّ عَلَيَّ اجْتِيَازُهُ فَوَدِدْتُ أَنَّكَ تَأْتِي فَتُصَلِّي مِنْ بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَفْعَلُ فَغَدَا عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ فِيهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَبَّرَ وَصَفَفْنَا وَرَاءَهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ وَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ فَحَبَسْتُهُ عَلَى خَزِيرٍ يُصْنَعُ لَهُ فَسَمِعَ أَهْلُ الدَّارِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي فَثَابَ رِجَالٌ مِنْهُمْ حَتَّى كَثُرَ الرِّجَالُ فِي الْبَيْتِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ مَا فَعَلَ مَالِكٌ لَا أَرَاهُ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ ذَاكَ مُنَافِقٌ لَا يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقُلْ ذَاكَ أَلَا تَرَاهُ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ أَمَّا نَحْنُ فَوَاللَّهِ لَا نَرَى وُدَّهُ وَلَا حَدِيثَهُ إِلَّا إِلَى الْمُنَافِقِينَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ قَالَ مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ فَحَدَّثْتُهَا قَوْمًا فِيهِمْ أَبُو أَيُّوبَ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَتِهِ الَّتِي تُوُفِّيَ فِيهَا وَيَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَلَيْهِمْ بِأَرْضِ الرُّومِ فَأَنْكَرَهَا عَلَيَّ أَبُو أَيُّوبَ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَظُنُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا قُلْتَ قَطُّ فَكَبُرَ ذَلِكَ عَلَيَّ فَجَعَلْتُ لِلَّهِ عَلَيَّ إِنْ سَلَّمَنِي حَتَّى أَقْفُلَ مِنْ غَزْوَتِي أَنْ أَسْأَلَ عَنْهَا عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنْ وَجَدْتُهُ حَيًّا فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ فَقَفَلْتُ فَأَهْلَلْتُ بِحَجَّةٍ أَوْ بِعُمْرَةٍ ثُمَّ سِرْتُ حَتَّى قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَأَتَيْتُ بَنِي سَالِمٍ فَإِذَا عِتْبَانُ شَيْخٌ أَعْمَى يُصَلِّي لِقَوْمِهِ فَلَمَّا سَلَّمَ مِنْ الصَّلَاةِ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَأَخْبَرْتُهُ مَنْ أَنَا ثُمَّ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِيهِ كَمَا حَدَّثَنِيهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ

Esan didatenez, [Ishaq]-ek [Ya'qub bin Ibrahim]-ek [nire aitak] [Ibn Shihab]-ek esan digu, [Mahmud bin Ar-Rab' Al Anshary]-k esan dit Allahren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin izandako gertakari bat gogoratzen du, non, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, behin, etxeko putzuko uretatik ura isuri zion ahotik. Mahmudek jakinarazi zuen entzun ziola ['Itban bin Malik Al Anshariy radliallahu 'anhu] Profetarekin Badr-eko guduan parte hartu zuen lagun bati esaten: "Askotan gidatzen ditut nire Bali Salim herriaren otoitzak, nahiz eta haran batek bereizten gaituen, eta euria egiten badu, haien meskita bisitatzea eragotziko dit". Beraz, Allahren Mezulariarengana joan nintzen, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta esan nion: 'Nire ikuspegia txarra da, eta nire eta nire herriaren artean dagoen haranak, euria egiten duenean, eragotziko dit haiek bisitatzea. Beraz, bisitatu eta otoitz egin nahi dizut nire etxean, otoitz egiteko leku gisa erabiliko dudan etxean'. Horrela esan zuen Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek: 'Bete egingo dut'. Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam eta Abu Bakr eguerdian joan ziren eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek baimena eskatu zuen, eta nik eman nion. Ez zen eseri esan zuen arte: 'Zein leku nahiago duzu zure etxean otoitz egiteko?' Beraz, gustuko nuen leku bat erakutsi nion, han otoitz egin nezakeen. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, zutitu eta takbir esan zuen. Eta haren atzean ilarak eginez jarri ginen, gero bi rak'ah otoitz egin zituen, gero agurtu gintuen eta guk ere agurtu genuen agurtu gintuenean. Orduan, berarentzat prestatu genuen haragiko janaria emanez eutsi egin nion. Orduan, jendeak entzun zuen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en presentzia nire etxean. Orduan, horietako batek esan zuen gero eta jende gehiago biltzen ari zela nire etxean. Batek esan zuen: "Ez nago ados egiten ari denarekin". Orduan, horietako batek esan zuen: "Hau munafiq bat da, Ala eta Bere Mezularia maite ez dituena". Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Ez esan horrela. Ez al dakizue laa ilaaha illallah esan zuela Alaren onespenaren zain besterik gabe?". Pertsonak esan zuen: "Alak eta Bere Mezularia hobeto dakite". Guri dagokionez, Ala izenean, ez ditugu Bere maitasuna eta hitzak ikusten Munafiqin-ak izan ezik. Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Egia esan, Ala-k debekatu egin die infernua laa ilaaha illallah esaten dutenei Alaren onespenaren zain". Mahmud bin Ar-Rabi-k esan zuen: «Orduan, istorio hau herriko jendeari kontatu nien. Abu Ayyub zegoen, Ala-ren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, lagundu zuena gerran, eta horregatik hil zena, eta Yazid bin Mu'awiyah, garai hartan Rum lurraldean haien buruzagia zena. Beraz, Abu Ayyubek ukatu egin zuen esandakoa eta esan zuen: 'Alaren izenean, ez dut sinesten Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, zuk esandakoa esan zuenik'. Abu Ayyuben adierazpena oso zaila egin zitzaidan onartzea, beraz, Ala Ta'ala-ri eman nion neure burua, gerra honetatik itzuli arte salba nadin, Itban bin Malik radiallahu 'anhu-ri honi buruz galdetu ahal izateko, bere herriaren meskitan bizirik aurkitzen banuen. Beraz, itzuli nintzen eta talbiyah egin nuen, Hajji eta Umrah hasi. Ondoren, oinez joan nintzen Medina hirira iritsi arte». Gero Bani Salimera joan nintzen, eta han Itban aurkitu nuen, oso gizon zahar eta itsua, bere jendearekin otoitz egiten. Otoitza amaitu ondoren, agurtu egin nuen, nor nintzen esan nion eta aipatzen ari nintzen istorioari buruz galdetu nion. Lehen aldian kontatu zidan istorio bera kontatu zidan.