Hadith Representative
Sabda Nabi tentang kesedihan atas kepergian Ibrahim
Imam Bukhari : 1220حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا قُرَيْشٌ هُوَ ابْنُ حَيَّانَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَدَخَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَبِي سَيْفٍ الْقَيْنِ وَكَانَ ظِئْرًا لِإِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِبْرَاهِيمَ فَقَبَّلَهُ وَشَمَّهُ ثُمَّ دَخَلْنَا عَلَيْهِ بَعْدَ ذَلِكَ وَإِبْرَاهِيمُ يَجُودُ بِنَفْسِهِ فَجَعَلَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَذْرِفَانِ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَأَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ يَا ابْنَ عَوْفٍ إِنَّهَا رَحْمَةٌ ثُمَّ أَتْبَعَهَا بِأُخْرَى فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْعَيْنَ تَدْمَعُ وَالْقَلْبَ يَحْزَنُ وَلَا نَقُولُ إِلَّا مَا يَرْضَى رَبُّنَا وَإِنَّا بِفِرَاقِكَ يَا إِبْرَاهِيمُ لَمَحْزُونُونَرَوَاهُ مُوسَى عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ المُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Մեզ պատմեց [Ալ Հասան բին Աբդուլ Ազիզը]։ Մեզ պատմեց [Յահյա բին Հասանը]։ Մեզ [Քուրեյշին] պատմեց, որ ինքը Իբն Հայյանն է [Սաբիթից] [Անաս բին Մալիկից], ով ասաց. «Մենք Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություն նրան) հետ գնացինք Աբու Սաիֆ ալ Քայինի մոտ, որի կինը մեծացրել և կրծքով կերակրել էր Իբրահիմին (խաղաղություն և օրհնություն նրան)՝ Մարգարե (խաղաղություն և օրհնություն նրան) որդուն։ Այնուհետև Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն նրան) վերցրեց Իբրահիմին և համբուրեց նրան։ Դրանից հետո մեկ այլ առիթով մենք այցելեցինք նրան, երբ Իբրահիմը մահացել էր։ Սա ստիպեց Ալլահի առաքյալի աչքերը արցունքներ թափել։ Այնուհետև Աբդուրահման բին Ավֆը (խաղաղություն և օրհնություն նրան) ասաց նրան. «Ինչո՞ւ ես լալիս, ո՛վ Ալլահի առաքյալ»։ Նա պատասխանեց. «Ո՛վ Իբն Ավֆ, սա իսկապես ողորմություն է՝ կարեկցանքի ճիչ»։ Այնուհետև նա շարունակեց մեկ այլ նախադասությամբ և ասաց. «Աչքերը կարող են արցունք թափել, սիրտը կարող է վշտանալ, բայց մենք միայն այն ենք ասում, ինչով մեր Տերը գոհ է: Եվ մենք, այս բաժանման հետ, ո՛վ Իբրահիմ, անպայման կվշտանանք»: Եվ դա պատմել է [Մուսան] [Սուլեյման բին Ալ Մուգիրայից] [Սաբիթից] [Անաս բին Մալիկից (ռադլիալլահու 'անհու) Մարգարեից: