Hadith Representative
Keharuman keringat Nabi yang dijadikan wewangian oleh Ummu Sulaim
Imam Darimi : 61أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْهَرَ اللَّوْنِ كَأَنَّ عَرَقَهُ اللُّؤْلُؤُ إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ وَمَا مَسِسْتُ حَرِيرَةً وَلَا دِيبَاجَةً أَلْيَنَ مِنْ كَفِّهِ وَلَا شَمِمْتُ رَائِحَةً قَطُّ أَطْيَبُ مِنْ رَائِحَتِهِ مِسْكَةً وَلَا غَيْرَهَا
अस्मान् उक्तवान् [हज्जाज बिन् मिन्हाल्] अस्मान् अवदत् [हम्मद बिन् सलामाहः] अस्मान् [थाबिट्] [अनास्] इत्यस्मात् अवदत् सः अवदत्; रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वस्लामः स्वेदः रत्नवत् गोरा त्वचा आसीत्, यदा सः ऊर्ध्वं गच्छति स्म, अहं च कदापि तस्य हस्ततलात् सूक्ष्मतरं क्षौमं ऊनं वा न स्पृष्टवान्, अपि च मया कदापि एकवारं तस्य गन्धात् अधिकं सुगन्धं वा मिस्कस्य गन्धं वा अन्यत् किमपि वा न जिघ्रितम्।