-

أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْهَرَ اللَّوْنِ كَأَنَّ عَرَقَهُ اللُّؤْلُؤُ إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ وَمَا مَسِسْتُ حَرِيرَةً وَلَا دِيبَاجَةً أَلْيَنَ مِنْ كَفِّهِ وَلَا شَمِمْتُ رَائِحَةً قَطُّ أَطْيَبُ مِنْ رَائِحَتِهِ مِسْكَةً وَلَا غَيْرَهَا

Powiedział nam [Hajjaj bin Minhal] powiedział nam [Hammad bin Salamah] powiedział nam [Thabit] od [Anasa] powiedział: Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam był człowiekiem o jasnej skórze, jakby jego pot był klejnotami, gdy chodził wyprostowany, a ja nigdy nie dotknąłem jedwabiu lub wełny, która była cieńsza niż dłoń jego dłoni, i nigdy nie poczułem zapachu misk lub czegokolwiek innego, co byłoby bardziej wonne niż jego zapach.