Hadith Representative
Mu'adz bin Jabal mendengar kabar Rasulullah bahwa jika berumur panjang, Ia akan melihat Air Tabuk memenuhi taman
Imam Muslim : 4229حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا مَالِكٌ وَهُوَ ابْنُ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ أَنَّ أَبَا الطُّفَيْلِ عَامِرَ بْنَ وَاثِلَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ أَخْبَرَهُ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ غَزْوَةِ تَبُوكَ فَكَانَ يَجْمَعُ الصَّلَاةَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمًا أَخَّرَ الصَّلَاةَ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ دَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ بَعْدَ ذَلِكَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّكُمْ سَتَأْتُونَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ عَيْنَ تَبُوكَ وَإِنَّكُمْ لَنْ تَأْتُوهَا حَتَّى يُضْحِيَ النَّهَارُ فَمَنْ جَاءَهَا مِنْكُمْ فَلَا يَمَسَّ مِنْ مَائِهَا شَيْئًا حَتَّى آتِيَ فَجِئْنَاهَا وَقَدْ سَبَقَنَا إِلَيْهَا رَجُلَانِ وَالْعَيْنُ مِثْلُ الشِّرَاكِ تَبِضُّ بِشَيْءٍ مِنْ مَاءٍ قَالَ فَسَأَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَسَسْتُمَا مِنْ مَائِهَا شَيْئًا قَالَا نَعَمْ فَسَبَّهُمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَهُمَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ قَالَ ثُمَّ غَرَفُوا بِأَيْدِيهِمْ مِنْ الْعَيْنِ قَلِيلًا قَلِيلًا حَتَّى اجْتَمَعَ فِي شَيْءٍ قَالَ وَغَسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ يَدَيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ أَعَادَهُ فِيهَا فَجَرَتْ الْعَيْنُ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ أَوْ قَالَ غَزِيرٍ شَكَّ أَبُو عَلِيٍّ أَيُّهُمَا قَالَ حَتَّى اسْتَقَى النَّاسُ ثُمَّ قَالَ يُوشِكُ يَا مُعَاذُ إِنْ طَالَتْ بِكَ حَيَاةٌ أَنْ تَرَى مَا هَاهُنَا قَدْ مُلِئَ جِنَانًا
[Абдуллаһ бин Абдуррахман әд-Дәрими] безгә [Әбу Али әл-Хәнәфи] безгә [Мәлик], ягъни Ибн Әнәс, [Әбу Зөбәйр әл-Мәкки]дән [Әбу Туфәйл Әмир бин Василә] аңа [Мөаз бин Җәбәл] сөйләгәнен сөйләде; ул болай диде: "Без Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) белән Тәбук сугышы елында сәяхәт иттек. Бу сәяхәттә ул зөһр һәм әср намазларын, шулай ук мәгъриб һәм иша намазларын берләштерде, бер көнне ул тәһир намазларын берләштерде. Ул зөһр һәм әср намазларын җәмәгать белән укырга китте. Аннары ул кире кайтты. Аннары ул мәгъриб һәм иша намазларын берләштерергә тагын чыкты. Шуннан соң ул болай диде: "Аллаһ теләсә, иртәгә сез Тәбуктагы бер чишмәгә барып җитәрсез. Сез аңа төшкә кадәр барып җитә алмассыз. Шуңа күрә кем аңа беренче булып барып җитсә, мин аңа барып җиткәнче, аның суына кагылмасын". Ниһаять, без чишмәгә барып җиттек, ләкин бездән алда ике кеше бар иде, һәм алар чишмәдән бик аз күләмдә, аяк киеме бавы зурлыгында су агып чыкканын күрделәр. Муаз әйтте; аннары Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) ике кешедән сорады: "Суга кагылдыгызмы?" Алар: "Әйе!" - дип җавап бирделәр. Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) аларның гамәлләрен шелтәләде һәм Аллаһның теләге белән ике кешегә нәрсә әйтергә кирәклеген әйтте. Муаз әйтте: "Шуннан соң сәхабәләр чишмәдән суны куллары белән аз-азлап алдылар, савытка җыелганчы. Аллаһның Илчесе су белән битен һәм кулларын юды, аннары аны чишмәгә кире кайтарды. Аннары анда чишмә ургылып чыкты, ташкынлы елга. Әбу Али "Мөнхәмир" яки "газир" сүзенең - ташкынлы дигәнне аңлатамы, юкмы икәнен белмәде, шуңа күрә андагы һәркем эчә алды. Аннары ул әйтте: "Әй, Муаз!" Озак яшәсәң, тиздән бу урынның бакчалар белән тулы булуын күрерсең.