Hadith Representative
Mu'adz bin Jabal mendengar kabar Rasulullah bahwa jika berumur panjang, Ia akan melihat Air Tabuk memenuhi taman
Imam Muslim : 4229حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا مَالِكٌ وَهُوَ ابْنُ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ أَنَّ أَبَا الطُّفَيْلِ عَامِرَ بْنَ وَاثِلَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ أَخْبَرَهُ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَ غَزْوَةِ تَبُوكَ فَكَانَ يَجْمَعُ الصَّلَاةَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمًا أَخَّرَ الصَّلَاةَ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ دَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ بَعْدَ ذَلِكَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّكُمْ سَتَأْتُونَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ عَيْنَ تَبُوكَ وَإِنَّكُمْ لَنْ تَأْتُوهَا حَتَّى يُضْحِيَ النَّهَارُ فَمَنْ جَاءَهَا مِنْكُمْ فَلَا يَمَسَّ مِنْ مَائِهَا شَيْئًا حَتَّى آتِيَ فَجِئْنَاهَا وَقَدْ سَبَقَنَا إِلَيْهَا رَجُلَانِ وَالْعَيْنُ مِثْلُ الشِّرَاكِ تَبِضُّ بِشَيْءٍ مِنْ مَاءٍ قَالَ فَسَأَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَسَسْتُمَا مِنْ مَائِهَا شَيْئًا قَالَا نَعَمْ فَسَبَّهُمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَهُمَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ قَالَ ثُمَّ غَرَفُوا بِأَيْدِيهِمْ مِنْ الْعَيْنِ قَلِيلًا قَلِيلًا حَتَّى اجْتَمَعَ فِي شَيْءٍ قَالَ وَغَسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ يَدَيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ أَعَادَهُ فِيهَا فَجَرَتْ الْعَيْنُ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ أَوْ قَالَ غَزِيرٍ شَكَّ أَبُو عَلِيٍّ أَيُّهُمَا قَالَ حَتَّى اسْتَقَى النَّاسُ ثُمَّ قَالَ يُوشِكُ يَا مُعَاذُ إِنْ طَالَتْ بِكَ حَيَاةٌ أَنْ تَرَى مَا هَاهُنَا قَدْ مُلِئَ جِنَانًا
[അബ്ദുല്ല ബിൻ അബ്ദുറഹ്മാൻ അദ് ദാരിമി] [അബു അലി അൽ ഹനഫി] [മാലിക്] (അബു സുബൈർ അൽ മക്കി) യിൽ നിന്നുള്ള ഇബ്നു അനസ് (അബു തുഫൈൽ ആമിർ ബിൻ വത്സില) യോട് [മുആദ്സ് ബിൻ ജബൽ] പറഞ്ഞതായി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; അദ്ദേഹം പറയുന്നു: 'തബൂക്ക് യുദ്ധസമയത്ത് ഞങ്ങൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനൊപ്പം യാത്ര ചെയ്തു. ആ യാത്രയിൽ അദ്ദേഹം അസ്റിനൊപ്പം സുഹുർ നമസ്കാരത്തിലും ഇഷയോടൊപ്പം മഗ്‌രിബിലും പങ്കുചേർന്നു, അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹം തഖ്‌ഹീർ ആഘോഷിച്ചു. അദ്ദേഹം അസറിനൊപ്പം ഉച്ചയ്ക്ക് നമസ്കാരത്തിന് പോയി. പിന്നീട് അദ്ദേഹം മടങ്ങി. പിന്നീട് അദ്ദേഹം വീണ്ടും മഗ്‌രിബ് നമസ്കാരത്തിൽ ഇഷയോടൊപ്പം പങ്കുചേർന്നു. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹു ഇച്ഛിച്ചാൽ നാളെ നിങ്ങൾ തബൂക്കിലെ ഒരു നീരുറവയിൽ എത്തും. ഉച്ചയ്ക്ക് മുമ്പ് നിങ്ങൾ അവിടെ എത്തില്ല. അതിനാൽ ആദ്യം അവിടെ എത്തുന്നവൻ ഞാൻ അവിടെ എത്തുന്നതുവരെ വെള്ളം തൊടരുത്. ഒടുവിൽ ഞങ്ങൾ ഉറവയിൽ എത്തി, പക്ഷേ അതിനുമുമ്പ് ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ രണ്ട് പുരുഷന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഉറവയിൽ നിന്ന് വളരെ കുറച്ച് വെള്ളം മാത്രമേ പുറത്തുവരുന്നുള്ളൂ, ഒരു കയറിന്റെ വലിപ്പം. മുആദ്സ് പറഞ്ഞു; അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം രണ്ടുപേരോടും ചോദിച്ചു; 'നിങ്ങൾ വെള്ളം തൊട്ടോ?' അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു; 'ശരി, അപ്പോൾ അത്രമാത്രം!' റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അവരുടെ പ്രവൃത്തികളെ ശകാരിക്കുകയും വിമർശിക്കുകയും ചെയ്തു, അല്ലാഹുവിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം രണ്ട് ആളുകളോടും എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് പറഞ്ഞു. മുആദ്സ് പറഞ്ഞു; പിന്നെ സുഹൃത്തുക്കൾ ഉറവയിൽ നിന്ന് വെള്ളം കൈകൾ കൊണ്ട് അൽപം കോരിയെടുത്തു, അങ്ങനെ അത് ഒരു പാത്രത്തിൽ ശേഖരിച്ചു. പ്രവാചകൻ തന്റെ മുഖവും കൈകളും വെള്ളത്തിൽ കഴുകി, പിന്നീട് അത് ഉറവയിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു. അങ്ങനെ ഒരു പ്രക്ഷുബ്ധമായ ഉറവ ഉയർന്നു. 'മുൻഹാമിർ' എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിക്കണോ അതോ 'ഗാസിർ' എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിക്കണോ എന്ന് അബൂഅലിക്ക് സംശയമുണ്ടായിരുന്നു - അതായത് വേഗതയുള്ളത്. അതിനാൽ അവിടെയുള്ള എല്ലാവർക്കും കുടിക്കാം. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ഓ മുആദ്സ്! താമസിയാതെ, നിങ്ങൾ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിച്ചാൽ, പൂന്തോട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഈ സ്ഥലം നിങ്ങൾ കാണും.'