නියෝජිත හදීස්
Nabi melarang dimasukkan obat (ladud) ke mulutnya, lalu memerintahkan semua yang hadir diminumi obat sebagai hukuman
Imam Muslim : 4101حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَدَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ فَأَشَارَ أَنْ لَا تَلُدُّونِي فَقُلْنَا كَرَاهِيَةَ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ لَا يَبْقَى أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلَّا لُدَّ غَيْرُ الْعَبَّاسِ فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ
[මුහම්මද් බින් හාතිම්] මට මෙසේ පැවසීය; [යාහ්යා බින් සයිද්] [සුෆ්යාන්] ගෙන් අපට මෙසේ පැවසීය; [මුසා බින් අබු 'අයිෂා] [උබයිදුල්ලාහ් බින් 'අබ්දුල්ලාහ්] ගෙන් [අයිෂා] ගෙන් මට මෙසේ පැවසුවාය; ඇය මෙසේ පැවසුවාය: 'අපි වරක් අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාට ලඩූද් - රෝගී පුද්ගලයාගේ මුඛයෙන් ඖෂධ වත් කිරීම - ඔහු අසනීප වූ විට. එවිට ඔහු සංඥා කළේය, 'ලඩූද් මට ප්රතිකාර නොකරන්න'. එබැවින් අපි කීවෙමු; 'රෝගීන් ඖෂධ කැමති නැත'. සිහිය ආ පසු, අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ඔබ අතරේ එම ලඩූද් ඔහුගේ මුඛයට දැමිය යුතු නැත, මන්ද ඔහු දැන් ඔබ සමඟ නොමැති බැවිනි.'