Hadith Representative
Nabi melarang dimasukkan obat (ladud) ke mulutnya, lalu memerintahkan semua yang hadir diminumi obat sebagai hukuman
Imam Muslim : 4101حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَدَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ فَأَشَارَ أَنْ لَا تَلُدُّونِي فَقُلْنَا كَرَاهِيَةَ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ لَا يَبْقَى أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلَّا لُدَّ غَيْرُ الْعَبَّاسِ فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ
[मुहम्मद बिन् हातिम्] इत्यनेन मां कथितम्; [याह्या बिन् सैइद] अस्मान् [सुफ्यान्] इत्यस्मात् अवदत्; [मूसा बिन् अबू 'ऐशा] इत्यनेन ['उबैदुल्लाह बिन् अब्दुल्लाह] इत्यस्मात् ['ऐशा] इत्यस्मात् मां कथितं यत् सा अवदत्; 'एकदा वयं अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) लदुद् - रोगी मुखस्य पार्श्वे औषधं पातयित्वा - रोगी आसीत् - तदा चिकित्सां कृतवन्तः। ततः सः संकेतं दत्तवान् यत् 'मा मां लडुड्-उपचारं कुरु' इति । अतः वयं अवदमः; 'रोगिणः औषधं न रोचन्ते' इति । चेतनां प्राप्त्वा अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अवदत्; 'भवद्भिः मध्ये तत् लदुदं विना अन्यः कोऽपि नास्ति तस्य मुखं स्थापनीयम्, अब्बासं विहाय यतः सः इदानीं भवद्भिः सह नास्ति।'