Hadith Representative
Umar bin Abdul Aziz meminta mangkuk itu beberapa tahun kemudian
Imam Muslim : 3747حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ التَّمِيمِيُّ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَقَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْبَرَنَا و قَالَ ابْنُ سَهْلٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ وَهُوَ ابْنُ مُطَرِّفٍ أَبُو غَسَّانَ أَخْبَرَنِي أَبُو حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ ذُكِرَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَةٌ مِنْ الْعَرَبِ فَأَمَرَ أَبَا أُسَيْدٍ أَنْ يُرْسِلَ إِلَيْهَا فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَقَدِمَتْ فَنَزَلَتْ فِي أُجُمِ بَنِي سَاعِدَةَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَاءَهَا فَدَخَلَ عَلَيْهَا فَإِذَا امْرَأَةٌ مُنَكِّسَةٌ رَأْسَهَا فَلَمَّا كَلَّمَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ قَالَ قَدْ أَعَذْتُكِ مِنِّي فَقَالُوا لَهَا أَتَدْرِينَ مَنْ هَذَا فَقَالَتْ لَا فَقَالُوا هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَكِ لِيَخْطُبَكِ قَالَتْ أَنَا كُنْتُ أَشْقَى مِنْ ذَلِكَ قَالَ سَهْلٌ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ حَتَّى جَلَسَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ هُوَ وَأَصْحَابُهُ ثُمَّ قَالَ اسْقِنَا لِسَهْلٍ قَالَ فَأَخْرَجْتُ لَهُمْ هَذَا الْقَدَحَ فَأَسْقَيْتُهُمْ فِيهِ قَالَ أَبُو حَازِمٍ فَأَخْرَجَ لَنَا سَهْلٌ ذَلِكَ الْقَدَحَ فَشَرِبْنَا فِيهِ قَالَ ثُمَّ اسْتَوْهَبَهُ بَعْدَ ذَلِكَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَوَهَبَهُ لَهُ وَفِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرِ بْنِ إِسْحَقَ قَالَ اسْقِنَا يَا سَهْلُ
Mi à contât [Mohammed ben Sahl a Tamimi] e [Abu Bakr ben Ishaq], al à dit Abu Bakr; al à informât, intant che Ibn Sahl al diseve; al à contât [Ibn Abu Maryam] al à contât [Mohammed] - ven a stâi Ibn Mutarif Abu Ghassan - al à contât a mi [Abu Hazim] di [Sahl bin Sa’d] al à dit; “Cuant che il Rasulullah al contà la storie da femine arabe dal paîs, al ordenà a Abu Usaid di clamâle. Nol fo tant che la femine e rivà e e restà a cjase di Bani Saidah. Dopo al è vignût fûr e al è lât a cjatâ la femine, al è vignût fûr che la femine e tignive simpri il cjâf bas. Cuant che il Rasulullah al domandà di fevelâ, la femine e disè in realtât; ‘O ciri rifugji in Allah di te’. Lui al rispuindè: ‘Va ben, o ti protezarò ancje jo di me’. Dopo di chê i amîs i disèrin: ‘Sais cui che e jere la persone che e ti veve domandât di fevelâ prime?’ la femine e rispuindè: ‘No’. I amîs a disevin; “Cheste persone e je il Rasulullah, al è vignût a proponiti”. La femine e disè; “Dopo o soi un dai sfortunâts”. Sahl al disè; 'In chel timp il Rasulullah Sallam al vignì e si sielzè tal cuartîr di Bani Saidah insiemi cui siei compagns. Po dopo al disè a Sahl: ‘Dâne un pôc di bevi’. Sahl al disè; “Dopo o ai tirât fûr cheste scudele e o ai dât a bevi doprantle”. Abu Hazim al disè; “Dopo Sahl al à puartât fûr lis scudis par nô e o lis vin bevudis subit”. Abu Hazim al disè; ‘Cualchi an dopo, Umar bin Abdul Aziz al domandà la scudele. Po dopo la scudele e fo dade a lui’. E te storie di Abu Bakr bin Ishaq, al è dit: ‘Al à dit: ‘Servî nuie di bevi, o Sahl!’.