Hadith Representative
Al Mumit
Imam Ibnu Majah : 3065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِك وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا يَعْنِي قَدَمَاهُ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتُ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِي الْهَدْيَ فَلَا تَحِلَّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوْ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا وَإِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ ال
הא ט אונד ז דערצײל ט [חייש ם בן עמאר ; האָט אונדז געזאָגט [חטים בן ישמעיל]; האט אונדז דערצײלט [יעפר בן מוחמד] פון [זיין פאטער], האט ער געזאגט; 'איך בין אַמאָל געקומען צו זען [דזשאַביר בין אַבדאַלאַ]. װע ן מי ר האב ן אי ם באגעגנט , הא ט ע ר געפרעג ט װ י אזו י אי ן ד י מענטשן , בי ז ע ר הא ט געפרעג ט װעג ן מיר . אַזוי האָב איך געענטפערט; 'איך בין מוכאַמאַד בין עלי בין חוסיין'. דערפאר האט ער ארויפגעלײגט די האנט אויף מיין קאפ, בשעת ער האט אראפגעכאפט די קנעפל פון די אויבערשטע און אונטערשטע קנעפ, דערנאך האט ער אריינגעלייגט זיין אקסעלע צווישן מיין ברוסט און אין יענער צייט בין איך נאך געווען א קינד וואס איז דערגרייכט געווארן. ער האט געזאגט; 'ברוכים הבאים, פרעגן וואָס איר ווילט'. איך האב אים געפרעגט װײל ער איז בלינד. ביז עס איז געווען צייט צו דאווענען, איז ער געשטאנען אויף זיין טלית, וואס ווען ער האט געשטעלט די פיס אויף די זייטן פון דאווענען, וואלט ער געצויגן צוליב דער קליינער גרייס פון דער טלית, בשעת זיין שאל האט געהאנגען איבער די פלײצעס און ער האט געבעטן אונדז פירן.' דערנאָך האָב איך געפרעגט; 'דערציילט אונדז ווי ראַסולוללאַה סאַלאַלאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם געטאן האַדזש! האָט ער זיך באַװיזן מיט זײַן האַנט, און ער האָט אױסגעשטרעקט זײַנע נײַן פֿינגער, און געזאָגט; "טאקע, ראַסולוללאַה סאַללאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם איז נישט געגאנגען אויף די האַדזש פֿאַר נייַן יאר, און ער האָט גערופֿן מענטשן צו דורכפירן די האַדזש אין די צענט יאָר. דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם געגאנגען אויף האַדזשדזש, דעמאָלט פילע מענטשן געקומען צו מעדינאַ, זיי אַלע געוואלט צו קלייַבן מיט די נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם און טאָן ווי ער האט. איז ער געגאַנגען, און מיר זײַנען געגאַנגען מיט אים. װע ן מי ר זײנע ן אנגעקומע ן קײ ן דזול־חוליפה , הא ט אסמא ׳ בי ן אומאי ס געבויר ן מוחמד ב אבו ב בכר , הא ט מע ן ז י געשיק ט פרעגן ; 'וואָס זאָל איך טאָן? ' דעמאלט האט ער געזאגט צו אַסמאַ: 'נעם אַ וואַנע און בינדן עס ענג מיט אַ שטאָף און אַרייַן יהרם. דעמאָלט ראַסולוללאַה סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם מתפלל געווען אין די מאָסקווע און ראָוד די קאַשוואַ קעמל, און דער קעמל געשטאנען אַרויף גלייַך קעריינג אים איבער די סאַהאַראַ מדבר. יביר האט געזאגט; 'איך האָב געזען ווי ווייט איך קען זען פילע מענטשן אין פראָנט פון אים, צווישן פאָרמיטל דריווערס און פוסגייער, אויך אויף די רעכט, לינקס און הינטער אים - פילע מענטשן זענען קענטיק -. ראַסולוללאַה סאַלאַלאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם איז געווען צווישן אונדז, בשעת די קווראַן געקומען אַראָפּ צו אים, און ער איז געווען זייער אַווער פון זייַן טאַקוויל. וואָס ער טוט, מיר טאָן עס אויך. ער האט אויפגעהויבן זיין קול פון מאָנאָטהעיסם דורך געזאגט: 'איך מקיים דיין רופן, אָ אַלאַ. איך מקיים דיין רוף, איך מקיים דיין רוף. עס איז קיין שוטעף פֿאַר דיר, איך מקיים דיין רופן. טאַקע, לויב, ענדזשוימענט און מלכות געהערן בלויז צו דיר, איר האָט קיין פּאַרטנערס'. די מענטשן האָבן אויך אויפגעהויבן זייער קולות מיט די רעציטיישאַנז זיי זענען רעסיטעד, און ער סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם האט נישט זאָגן עפּעס וועגן זייער אַקשאַנז. ער סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם פארבליבן צו לייענען זיין טאַלביאַה'. דזשאַביר ראַדיאַללאַהו 'אַנהו געזאגט ווידער; 'מיר האבן נישט קיין כוונה אחוץ צו מאכן דעם חג''ג, און פון דער אומרה ווייסן מיר נאך נישט. ווען מיר זענען מיט אים אָנגעקומען קיין ביתוללה, האָט ער גלייך געריבן -געקושט- דעם רוקון-אָנהייב פון תאוף-, דערנאָך דזשאַגגעדירט דריי לאַקעס און געגאַנגן נאָרמאַלי די אַנדערע פיר לאַקעס. דערנאָך איז ער געגאַנגען צו מקאם אברהים, בשעתן לייענען דעם פּסוק: 'ועשה מקאם אברהים א מקום תפילה'. ער אויך פּאַזישאַנד זיך צווישן מאַקאַם יבראַהים און באַיטוללאַה-קאַאַבאַ-. ― האָט מײַן טאַטע געזאָגט; - 'און איך טאָן ניט וויסן סייַדן ער דערמאנט עס פון די נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם, אַז דער נביא לייענען סוראַה על קאַאַפירוון און על יכלאַאַש אין די צוויי ראַקאַה תפילות -אין מאַקאַם אַבראַהים-. דא ן הא ט ע ר זי ך אומגעקער ט קײ ן ביתולה , דא ן הא ט ע ר זי ך געריב ן — געקושט , אדע ר באגריס ט — רוקון ׳ דע ר אנהײ ב פו ן תאװה , דא ן אי ז ע ר ארוי ס פו ן דע ר טיר ן פו ן — דע ר כעבה , צ ו דע ר בערגל . און ווען ער איז צוגעקומען צו שאפא, האט ער געלייענט: 'טאקע שאפא און מרווא זענען צווישן די צייכנס פון אַלאַ, מיר אָנהייבן -סאַי- מיט וואָס אַלאַ סוב הִנָּהוּ וְתַעֲלָה הִתְחִיל'. ער האָט אָנגעהויבן מאַכן די תּפֿילה פֿון ספֿאַ, דערנאָך אַרײַנגעפֿאַלן אויפֿן בערגל ביז ער האָט געקענט זען די כעבֿה, דערנאָך האָט ער געזאָגט תּביר, תהליל און תּחמיד, בשעת ער האָט געזאָגט: ס'איז נישטאָ קיין גאָט, נאָר אַללאַה אַליין, וואָס האָט נישט קיין שותפים. צו אים איז די מלכות און צו אים איז אַלע לויב. -ער- איז דער אייבערשטער וואס גיט לעבן און דער אייבערשטער וואס הרגעט, און ער איז אלעס מאכטפולער. עס איז קיין גאָט אָבער אַלאַ אַליין, וואס האט קיין שוטעף, וואס פולפילז זיין הבטחות, העלפּס זיין קנעכט און באַזיגן אַלע גרופּעס אַליין'. דערנאָך האָט ער מתפּלל געווען צווישן די קריאות, דערנאָך געזאָגט די קריאה דריי מאָל. ער איז דאַן אַראָפּ צו מאַרוואַ, בשעת גיין אַזוי אַז ווען די פיס זענען גלייַך, ער דזשאַגד אין די מיטן פון די טאָל. װע ן זײנ ע פיס ן זײנע ן ארויפגעקראכ ן אי ז ע ר געגאנגע ן בי ז ע ר אי ז אנגעקומע ן קײ ן מארװא . אין מארווא האט ער געטון וואס ער האט געטון אין שאפא. און אַז זײַן טװאַף האָט זיך פֿאַרענדיקט אין מאַרװאַ, האָט ער געזאָגט: אױב איך װאָלט געװען אַנטקעגן דעם, װאָס איך בין הינטער זיך, װאָלט איך נישט פֿירן דאָס געשחיטטע חיה ― אַל־הדיו, און איך װאָלט עס מאַכן פֿאַר אַן אומרה. ווער צווישן אייך ברענגט נישט קיין קרבן חיה, דעמאלט נעמט עס און מאכט עס פאר א מעשה פון עבודה'. אַזוי אַלעמען איז געווען טאַהאַללול און פאַרקירצט זייער האָר אַחוץ דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם און די מענטשן וואס געבראכט שחיטה אַנימאַלס. דעמאלט האט זיך סוראקא בן מאליק בן יוסיום אויפגעשטעלט און געזאגט; "אָ שליח פון אַלאַ, טוט דאָס אַפּלייז צו דעם יאָר, אָדער אויף אייביק?" —האט דער דערציילער— געזאגט; 'דער נביא סאַללאַלאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם ינטערטוויינד זיין פינגער מיט זיין פינגער און געענטפערט: 'אומרה איז אַרייַנגערעכנט אין די האַדזש - האַדזש טאַמאַטו' - דאָס איז ווי עס איז געטאן. ער האָט עס צוויי מאָל געזאָגט און דערנאָך געזאָגט: 'ניין - דאָס איז נאָר דאָס יאָר - אָבער אויף אייביק''. —האט דער דערציילער— געזאגט; 'עלי ראַדליאַללאַהו 'אַנהו געקומען מיט אַ קעמל - על האַדיו- דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם, דעמאָלט ער געפונען פאַטימאַ, איינער פון די מענטשן וואס איז געשטאנען אין די מיטן פון ווערינג בונט קליידער און ווערינג בלינדפאָלדס. עלי האָט זי באַשולדיקט, אַזוי האָט פאַטימאה געזאָגט; 'מייַן פאטער - דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם - האט דערציילט מיר צו טאָן דאָס'. עלי ראַדיאַללאַהו 'אַנהו האט עס בשעת אין יראַק: "דעמאָלט איך געגאנגען צו פרעגן די מעסינדזשער פון אַלאַ סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם פֿאַר עצה און קאַמפּליינד וועגן פאַטימאַ ס אַקשאַנז וואָס איך געלייקנט. האט ער געענטפערט: 'זי — פאטימה — איז גערעכט, זי איז גערעכט. וואס האב איך געזאגט ווען דו האסט געוואלט קודם מאכן די חאג'? — האָט עלי געענטפערט; 'איך געזאגט; 'אָ אַלאַ, איך הייבן די קול וואָס איז אויפגעשטאנען דורך דיין מעסינדזשער סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם'. האָט ער געזאָגט: טאַקע, איך האָב געבראַכט אַ קרבן חיה, זאָלסט ניט אָנטייל נעמען אין דער תהללול. —האט דער דערציילער— געזאגט; די נומער פון סאַקראַפישאַל אַנימאַלס אַז עלי געבראכט פון יעמען און אַז דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם געבראכט פון מעדינאַ איז געווען דערט. דעריבער אַלעמען שטעלן זייער קעפ צוזאַמען און פאַרקירצט זייער האָר אַחוץ דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם און די מענטשן וואס געבראכט די סאַקראַפישאַל אַנימאַלס. ווען דער טאָג פון תרוויה איז געקומען זיי אַלע געגאנגען צו מינה און געשריגן זייער כוונה צו חג'. ראַסולוללאַה סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם גאַט אין אַ פאָרמיטל, און דאָרט ער דורכגעקאָכט די מיטאָג, אַסר, מאַגהריב, ישאַ' און פאַדזשר תפילות. דאן ווארט א וויילע ביז די זון וועט אויפגיין, דאן באפעלט מען אויפשטעלן די כיפה אין משעריל, עס איז חרם, אזוי ווערט עס געפלאנצט אין נמירה. ראַסולוללאַה אַלאַלאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם דעמאָלט געגאנגען ווי די קוראַש יוזשאַוואַלי האט, אָבער ער פארשטאפט אין מאַש'אַריל האַראַם אָדער מוזדאַליפאַה. דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם ערלויבט אים צו אָנקומען אין אַראַפאַט. און אַז ער איז צוגעגאַנגען צו דער כיפה װאָס איז אױפֿגעשטעלט געװאָרן אין נמירה, האָט ער זיך דאָרטן אָפּגעשטעלט. װען די זון איז אונטערגעגאנגען, האט ער באפוילן צו ברענגען זײן קעמל — קאשװא, און דערנאך האט ער אים געפארן ביז ער איז אנגעקומען אין אונטערן טאל. דערנאך האט ער אנגעזאגט צו די מאַסע: 'טאַקע, דיין בלוט, עשירות, כּבֿוד און גליק - דיין כבוד - איז האַראַם ווי האַראַם אויף דיין טאָג, אין דיין חודש און דיין לאַנד. דעמאלט געדענקט מען, למעשה זענען אלע זאכן פון יהליה מושחת אונטער מיינע פיס, דאס בלוט פון יהליה איז דערנידערט געווארן און דאס בלוט וואס איך האב קודם באליידיגט איז געווען דאס בלוט פון רבי'ן בן חרית' - וואס פלעגט בעטן פרנסה פון די בני סעד און דערנאך איז ער אומגעברענגט געווארן דורך הודצאיל - , נפשות פון די ערשטע יארן. אפגעשאפ ט אי ז געװע ן אונדזע ר װאליע , נעמליך , װא ס אי ז באגאנגע ן דור ך אבא ס בן־אבדול ם מוטליב , אל ץ אי ז אפגעשאפ ט געװארן . אַזוי מורא אַלאַ פון פרויען, ווייַל איר האָבן געמאכט זיי ווייבער מיט אַלאַ ס מאַנדאַט און איר האָבן געמאכט פאַרדזשי געזעצלעך מיט אַלאַ ס ווערטער. אין פאַקט, דיין רעכט אויף זיי איז אַז זיי טאָן ניט לאָזן אנדערע מענטשן איר האַס שלאָפן אין דיין בעט. אויב דיין ווייבער טאָן דאָס, דאַן שלאָגן זיי מיט אַ קלאַפּ וואָס טוט נישט שאַטן. אוּן זֵיי זָאלִין דֶער פַארְזְטֶערְן אוּן זֵיי זָאל דָארְט גִיזָאגְט. איך לאָזן איר צוויי זאכן וואָס, אויב איר שטעקן צו זיי, איר וועט נישט גיין אַוועק, ניימלי דעם ספר פון אַלאַ. און איר זענט פאַראַנטוואָרטלעך צו מיר. וואָס טאָן איר ווילן צו זאָגן? ' האָבן זיי געענטפערט; 'מיר זאָגן עדות אַז איר האָט איבערגעגעבן, דורכגעקאָכט אַרבעט און געגעבן עצה. אזוי האט ער געזאגט, ווייזן זיין פינגער צו די הימל: 'אָ אַלאַ, וואַך! אָ אַלאַ, עדות'. ער האט עס דרײ מאל געזאגט. דאן האט בילאל געזאגט דעם רוף צו דאווענען, דערנאך די יקאמאת, דערנאך האט ער געטענהט די זשור דאווענען. -דערנאך- איז בילאל זיך צוריקגעקומען אין קאמאת, דאן האט ער געטענהט די אסר און נישט געמאַכט קיין תפלה צווישן די צוויי. דעמאָלט ראַסולוללאַה סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם דראָווע זיין פאָרמיטל ביז ער ריטשט דעם אָרט פון וווקוף. דערנאך האט ער געזעםן זײן קעמל — אזוי, אז דער קעמל׳ס בויך האט אנגערירט דאם פעלד — און האט פאר אים א שטריק געטאן א שטריק, דערנאך האט ער זיך געשטעלט צו דער קיבה. ע ר הא ט װײטע ר געמאכ ט ווקוף , בי ז ד י זו ן הא ט זי ך אונטערגעלאז ט או ן דא ס געלב ע ליכטיק ע הא ט זי ך א ביס ל צעשלאגן , או ן דע ר זון־באל ע הא ט זי ך געזונקען . דערנאָך האָט ער זיך אַרײַנגעכאַפּט מיט וסאַמאַה בין סאַיד און איז אַװעקגעגאַנגען. ער האָט אויך צוגעבונדן די קאַשוואַ מיט רעצעלן, אַזוי אַז דער קאָפּ האָט כּמעט גערירט די באַזע פון די פיס פון דעם פאָרמיטל וואָס ער איז געפאָרן. בעת ער האָט זיך באַוויזן מיט דער רעכטער האַנט, האָט ער געזאָגט: אָ מענטשן, זייט רואיג, זייט רואיג! ' יעדעס מאָל ווען ער האָט אויסגעשטרעקט די לייצעס פון זיין קעמל, האָט ער זיך אַ ביסל אָפּרוען אַזוי אַז דער קעמל האָט זיך אַ ביסל אויפגעהויבן. דאן איז ער אנגעקומען קיין מוזדאליפא, דאן האט ער דארט געטון די תפילות מגריב און ישא מיט איין רוף צו דאווענען און צוויי איקאמאת. או ן ע ר הא ט ניש ט געמאכ ט קײ ן דאװענע ן צװיש ן ד י צװײ . דעמאָלט ער סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם לייגן אַראָפּ ביז פאַרטאָג. ער האט געטענהט די תפילת שחרית, ווען עס איז אים געווארן קלאר אז עס איז שחר, מיט איין רוף צו דאווענען און איין איקאמת. דאן איז ער געפארן מיט דער קאשווא ביז ער איז אנגעקומען קיין משעריל חרם, דעמאלט איז ער ארויפגעכאפן אויפן בערגל און געלויבט אללה -ברטהמיד-, געלויבט אים -בערתביר- און אים באשטעטיגט -ברטהליל-. ע ר הא ט װײטע ר געפיר ט װוקוף , בי ז ד י זו ן אי ז געװע ן אינגאנצ ן ליכטיק , דא ן אי ז אװעק , אײדע ר ד י זון . ע ר הא ט געטראג ן אויפ ן רוקן , פאד ל בן עבאס , א מענט ש מי ט גוט ע האר , װײס ע הויט . ווען דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם איז געלאזן, ער דורכגעגאנגען דורך פרויען וואס זענען פליסנדיק, אַזוי ער געקוקט בייַ זיי און דעריבער לייגן זיין האַנט צו די אנדערע זייַט. דערװײ ל הא ט פאד ל זי ך געדרײ ט זײ ן פני ם אוי ף דע ר צװײטע ר זײט . אנקומענדי ק קײ ן מוהס ר הא ט ע ר זי ך א ביס ל אריבערגעפיר ט או ן גענומע ן א דורכוועג , צ ו דע ר קוברה־עקבה־גומרה , או ן גלײ ך אנגעקומע ן צ ו דע ר גומר ה װא ס אי ז געװע ן אוי ף דע ר זײ ט פו ן בוים . דערנאך האט ער געװארפן זיבן קיזלשטיין מיט א תקביר אויף יעדן װארפן, —מיט־ שטײנער, װאם זײנען געװען גרוים װי שטײנער פון א שפיצל. און ער האָט עס אַװעקגעװאָרפֿן פֿון בױך פֿון טאָל. דא ן אי ז ע ר געגאנגע ן צ ו דע ם ארט , װא ו מע ן הא ט געשאכט ן ד י קרבנות . דאָרטן האָט ער אַליין געשאָכטן דריי און זעכציק בהמות, און איבערגעגעבן עלי די איבעריקע צוזאַמען מיט די קרבנות. דערנאך האט ער באפוילן יעדע קרבן חיה וואס ער האט געשאכטן צו האבן א שטיקל פלייש יאָ, שטעלן עס באַזונדער און שטעלן עס אין די פּאַן און קאָכן עס. ראַסולוללאַה און עלי האָבן אויך געגעסן און זופּן דעם סאָוס. דערנאָך ראַסולוללאַה סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם געגאנגען צו די קאַאַבאַ - צו דורכפירן טאַוואַף יפאַדהאַה -, דעמאָלט ער דורכגעקאָכט די מיטאָג תפילה אין מאַקקאַה און געקומען צו די באַני אַבדול מוטטהאַליב וואס זענען קאַלעקטינג זאַמזאַם וואַסער. ער האט געזאגט: 'נעם עס, אָ באַני מוטטאַליב. אויב דאָס פֿאָלק וואָלט נישט יקסיד איר אין געבן איר דיין טרינקען, איך וואָלט האָבן געקעמפט וועגן אים מיט דיר. און זיי געגעבן אים סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם אַ עמער, און ער געטרונקען פון אים.'