- Allah Asma’ul husnaa Al Hamid

Al Hamid

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ هَمَسَ وَالْهَمْسُ فِي قَوْلِ بَعْضِهِمْ تَحَرُّكُ شَفَتَيْهِ كَأَنَّهُ يَتَكَلَّمُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا صَلَّيْتَ الْعَصْرَ هَمَسْتَ قَالَ إِنَّ نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ كَانَ أُعْجِبَ بِأُمَّتِهِ فَقَالَ مَنْ يَقُومُ لِهَؤُلَاءِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ خَيِّرْهُمْ بَيْنَ أَنْ أَنْتَقِمَ مِنْهُمْ وَبَيْنَ أَنْ أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوَّهُمْ فَاخْتَارُوا النِّقْمَةَ فَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ الْمَوْتَ فَمَاتَ مِنْهُمْ فِي يَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفًا قَالَ وَكَانَ إِذَا حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ الْآخَرِ قَالَ كَانَ مَلِكٌ مِنْ الْمُلُوكِ وَكَانَ لِذَلِكَ الْمَلِكِ كَاهِنٌ يَكْهَنُ لَهُ فَقَالَ الْكَاهِنُ انْظُرُوا لِي غُلَامًا فَهِمًا أَوْ قَالَ فَطِنًا لَقِنًا فَأُعَلِّمَهُ عِلْمِي هَذَا فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ أَمُوتَ فَيَنْقَطِعَ مِنْكُمْ هَذَا الْعِلْمُ وَلَا يَكُونَ فِيكُمْ مَنْ يَعْلَمُهُ قَالَ فَنَظَرُوا لَهُ عَلَى مَا وَصَفَ فَأَمَرُوهُ أَنْ يَحْضُرَ ذَلِكَ الْكَاهِنَ وَأَنْ يَخْتَلِفَ إِلَيْهِ فَجَعَلَ يَخْتَلِفُ إِلَيْهِ وَكَانَ عَلَى طَرِيقِ الْغُلَامِ رَاهِبٌ فِي صَوْمَعَةٍ قَالَ مَعْمَرٌ أَحْسِبُ أَنَّ أَصْحَابَ الصَّوَامِعِ كَانُوا يَوْمَئِذٍ مُسْلِمِينَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَسْأَلُ ذَلِكَ الرَّاهِبَ كُلَّمَا مَرَّ بِهِ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حَتَّى أَخْبَرَهُ فَقَالَ إِنَّمَا أَعْبُدُ اللَّهَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَمْكُثُ عِنْدَ الرَّاهِبِ وَيُبْطِئُ عَنْ الْكَاهِنِ فَأَرْسَلَ الْكَاهِنُ إِلَى أَهْلِ الْغُلَامِ إِنَّهُ لَا يَكَادُ يَحْضُرُنِي فَأَخْبَرَ الْغُلَامُ الرَّاهِبَ بِذَلِكَ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ إِذَا قَالَ لَكَ الْكَاهِنُ أَيْنَ كُنْتَ فَقُلْ عِنْدَ أَهْلِي وَإِذَا قَالَ لَكَ أَهْلُكَ أَيْنَ كُنْتَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّكَ كُنْتَ عِنْدَ الْكَاهِنِ قَالَ فَبَيْنَمَا الْغُلَامُ عَلَى ذَلِكَ إِذْ مَرَّ بِجَمَاعَةٍ مِنْ النَّاسِ كَثِيرٍ قَدْ حَبَسَتْهُمْ دَابَّةٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ تِلْكَ الدَّابَّةَ كَانَتْ أَسَدًا قَالَ فَأَخَذَ الْغُلَامُ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ مَا يَقُولُ الرَّاهِبُ حَقًّا فَأَسْأَلُكَ أَنْ أَقْتُلَهَا قَالَ ثُمَّ رَمَى فَقَتَلَ الدَّابَّةَ فَقَالَ النَّاسُ مَنْ قَتَلَهَا قَالُوا الْغُلَامُ فَفَزِعَ النَّاسُ وَقَالُوا لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا لَمْ يَعْلَمْهُ أَحَدٌ قَالَ فَسَمِعَ بِهِ أَعْمَى فَقَالَ لَهُ إِنْ أَنْتَ رَدَدْتَ بَصَرِي فَلَكَ كَذَا وَكَذَا قَالَ لَهُ لَا أُرِيدُ مِنْكَ هَذَا وَلَكِنْ أَرَأَيْتَ إِنْ رَجَعَ إِلَيْكَ بَصَرُكَ أَتُؤْمِنُ بِالَّذِي رَدَّهُ عَلَيْكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا اللَّهَ فَرَدَّ عَلَيْهِ بَصَرَهُ فَآمَنَ الْأَعْمَى فَبَلَغَ الْمَلِكَ أَمْرُهُمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَالَ لَأَقْتُلَنَّ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ قِتْلَةً لَا أَقْتُلُ بِهَا صَاحِبَهُ فَأَمَرَ بِالرَّاهِبِ وَالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ أَعْمَى فَوَضَعَ الْمِنْشَارَ عَلَى مَفْرِقِ أَحَدِهِمَا فَقَتَلَهُ وَقَتَلَ الْآخَرَ بِقِتْلَةٍ أُخْرَى ثُمَّ أَمَرَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ انْطَلِقُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَأَلْقُوهُ مِنْ رَأْسِهِ فَانْطَلَقُوا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْجَبَلِ فَلَمَّا انْتَهَوْا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْمَكَانِ الَّذِي أَرَادُوا أَنْ يُلْقُوهُ مِنْهُ جَعَلُوا يَتَهَافَتُونَ مِنْ ذَلِكَ الْجَبَلِ وَيَتَرَدَّوْنَ حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ إِلَّا الْغُلَامُ قَالَ ثُمَّ رَجَعَ فَأَمَرَ بِهِ الْمَلِكُ أَنْ يَنْطَلِقُوا بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَيُلْقُونَهُ فِيهِ فَانْطُلِقَ بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَغَرَّقَ اللَّهُ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ وَأَنْجَاهُ فَقَالَ الْغُلَامُ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَا تَقْتُلُنِي حَتَّى تَصْلُبَنِي وَتَرْمِيَنِي وَتَقُولَ إِذَا رَمَيْتَنِي بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَأَمَرَ بِهِ فَصُلِبَ ثُمَّ رَمَاهُ فَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَوَضَعَ الْغُلَامُ يَدَهُ عَلَى صُدْغِهِ حِينَ رُمِيَ ثُمَّ مَاتَ فَقَالَ أُنَاسٌ لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا مَا عَلِمَهُ أَحَدٌ فَإِنَّا نُؤْمِنُ بِرَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَقِيلَ لِلْمَلِكِ أَجَزِعْتَ أَنْ خَالَفَكَ ثَلَاثَةٌ فَهَذَا الْعَالَمُ كُلُّهُمْ قَدْ خَالَفُوكَ قَالَ فَخَدَّ أُخْدُودًا ثُمَّ أَلْقَى فِيهَا الْحَطَبَ وَالنَّارَ ثُمَّ جَمَعَ النَّاسَ فَقَالَ مَنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ تَرَكْنَاهُ وَمَنْ لَمْ يَرْجِعْ أَلْقَيْنَاهُ فِي هَذِهِ النَّارِ فَجَعَلَ يُلْقِيهِمْ فِي تِلْكَ الْأُخْدُودِ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِيهِ{ قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ حَتَّى بَلَغَ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ }قَالَ فَأَمَّا الْغُلَامُ فَإِنَّهُ دُفِنَ فَيُذْكَرُ أَنَّهُ أُخْرِجَ فِي زَمَنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَأُصْبُعُهُ عَلَى صُدْغِهِ كَمَا وَضَعَهَا حِينَ قُتِلَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ

[മഹ്മൂദ് ബിൻ ഗൈലാൻ], [അബ്ദു ബിൻ ഹുമൈദ്] എന്നിവർക്ക് അർത്ഥം ഒന്നാണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു; [മഅ്മർ] [ഥാബിത് അൽ ബുനാനി] [അബ്ദുർ റഹ്മാൻ ബിൻ അബു ലൈല] [ശുഹൈബ്] എന്നിവരിൽ നിന്ന് [അബ്ദുർ റസാഖ്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ ഒരു പാരമ്പര്യമാണ്, അദ്ദേഹം 'അസ്ർ നമസ്കാരം നിർവഹിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം മന്ത്രിക്കുന്നു, അവയിൽ ചിലതനുസരിച്ച് മന്ത്രിക്കുന്നത് രണ്ട് ചുണ്ടുകളുടെയും ചലനമാണ്. അപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു; അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, നിങ്ങൾ 'അസ്ർ നമസ്കാരം നിർവഹിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ മന്ത്രിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ഒരു പ്രവാചകൻ തന്റെ ജനങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി, അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; അവരുമായി മത്സരിക്കാൻ ആർക്കാണ് കഴിയുക? അപ്പോൾ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു വെളിപാട് നൽകി; 'രണ്ട് കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്ന് അവർക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, അതായത് ഞാൻ അവരെ ശിക്ഷിക്കുകയോ അവരുടെ ശത്രുക്കളെ അവരുടെ മേൽ അധികാരപ്പെടുത്തുകയോ?' പിന്നെ അവർ ശിക്ഷ തിരഞ്ഞെടുത്തു, പിന്നെ അല്ലാഹു അവരുടെ മേൽ മരണത്തെ ഭരിച്ചു, ഒരു ദിവസം എഴുപതിനായിരം പേർ മരിച്ചു'. ശുഹൈബ് പറഞ്ഞു; ഈ ഹദീസ് വിവരിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം മറ്റൊരു ഹദീസ് വിവരിച്ചു, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'ഒരിക്കൽ ഒരു രാജാവിന് ഷാമനിസം നടത്തുന്ന ഒരു ഷാമൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, അപ്പോൾ ഷാമൻ പറഞ്ഞു; എനിക്ക് വേഗത്തിൽ മനസ്സിലാകുന്ന ഒരു കുട്ടിയെ കണ്ടെത്തുക, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; ബുദ്ധിമാനായ ആളെ. എന്റെ അറിവ് ഞാൻ അവന് പഠിപ്പിക്കും, കാരണം ഈ അറിവ് നിങ്ങളിൽ നിന്ന് ഛേദിക്കപ്പെടും, നിങ്ങളിൽ ആരും അത് അറിയാതിരിക്കും.' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'പിന്നെ അവർ അവൻ പറഞ്ഞ സ്വഭാവസവിശേഷതകൾക്കനുസരിച്ച് ഒരു യുവാവിനെ അന്വേഷിച്ചു, അവർ ആ യുവാവിനോട് ഷാമന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു. ആ യുവാവ് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി, വഴിയിൽ ഒരു ആരാധനാലയത്തിൽ ഒരു സന്യാസി ഉണ്ടായിരുന്നു.' മാമർ പറഞ്ഞു; ആ സമയത്ത് ആരാധനാലയങ്ങളിൽ താമസിച്ചിരുന്നവർ മുസ്ലീങ്ങളാണെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'പിന്നെ കുട്ടി സന്യാസിയോട് ചോദിച്ചു, കുട്ടി അവനെ കടന്നുപോകുമ്പോഴെല്ലാം അവൻ അവനോട് ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, സന്യാസി പറയുന്നതുവരെ, അവൻ പറഞ്ഞു: തീർച്ചയായും, ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നു'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'കുട്ടി സന്യാസിയുടെ സ്ഥലത്ത് താമസിക്കാൻ തുടങ്ങി, ഷാമന്റെ അടുത്തേക്ക് നടക്കാൻ പലപ്പോഴും വൈകി.' അങ്ങനെ ഷാമൻ കുട്ടിയുടെ കുടുംബത്തിലേക്ക് സന്ദേശത്തിന്റെ സാരാംശം അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ദൂതനെ അയച്ചു; വാസ്തവത്തിൽ അവൻ എന്റെ അടുക്കൽ വന്നതേയില്ല. അപ്പോൾ കുട്ടി ഇത് സന്യാസിയോട് പറഞ്ഞു. സന്യാസി അവനോട് പറഞ്ഞു; ഷാമൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞാൽ; നീ എവിടെയാണ്? അത് പറയൂ; എന്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പമുണ്ട്, നിങ്ങളുടെ കുടുംബം നിന്നോട് പറഞ്ഞാൽ; നീ എവിടെയാണ്? അപ്പോൾ നീ ഷാമന്റെ കൂടെയാണെന്ന് അവനോട് പറയൂ'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'കുട്ടി ഈ അവസ്ഥയിലായിരുന്നപ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് അവൻ ഒരു മൃഗം തടഞ്ഞുവച്ചിരുന്ന ഒരു കൂട്ടം ആളുകളുടെ കടന്നുപോകുന്നതിലൂടെ കടന്നുപോയി. അവരിൽ ചിലർ ആ മൃഗം ഒരു സിംഹമാണെന്ന് പറഞ്ഞു'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'അപ്പോൾ കുട്ടി ഒരു കല്ല് എടുത്ത് പറഞ്ഞു; അല്ലാഹുവേ, സന്യാസി പറഞ്ഞത് സത്യമാണെങ്കിൽ ആ മൃഗത്തെ കൊല്ലാൻ ഞാൻ നിന്നോട് അനുവദിക്കണമെന്ന് ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'പിന്നെ അവൻ മൃഗത്തെ എറിഞ്ഞു കൊന്നു. അപ്പോൾ ആളുകൾ പറഞ്ഞു; അവനെ കൊന്നത് ആരാണ്? അവർ പറഞ്ഞു; കുട്ടി. അപ്പോൾ ആളുകൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു പറഞ്ഞു; തീർച്ചയായും, ഈ കുട്ടി ആർക്കും അറിയാത്ത അറിവ് പഠിച്ചിരിക്കുന്നു.' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'അപ്പോൾ ഒരു അന്ധൻ ഇത് കേട്ടു, അവൻ കുട്ടിയോട് പറഞ്ഞു; എന്റെ കാഴ്ച തിരിച്ചുതരാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇന്നൊരു ബോണസ് ലഭിക്കും. കുട്ടി ചോദിച്ചു; എനിക്ക് നിങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇത് വേണ്ട, പക്ഷേ നിന്റെ കാഴ്ച തിരിച്ചുകിട്ടിയാൽ, അത് തിരിച്ചുനൽകിയവനിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുമോ? അവൻ പറഞ്ഞു; അതെ'. അവൻ പറഞ്ഞു; 'പിന്നെ അല്ലാഹു ആ വ്യക്തിയുടെ കാഴ്ച തിരിച്ചുനൽകുന്നതുവരെ അവൻ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു. അപ്പോൾ അന്ധൻ വിശ്വസിച്ചു, തുടർന്ന് അവരുടെ കേസ് രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി. പിന്നെ അവൻ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ദൂതന്മാരെ അയച്ചു, അവരെ ഹാജരാക്കി. രാജാവ് പറഞ്ഞു; തീർച്ചയായും, കുറ്റവാളിക്കെതിരെ ഞാൻ ഒരിക്കലും ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത ഒരു കൊലപാതകം നടത്തി നിങ്ങളെയെല്ലാം ഞാൻ കൊല്ലും.' പിന്നെ അവൻ ഒരു സന്യാസിയെയും ഒരു അന്ധനെയും കൊണ്ടുവരാൻ ഉത്തരവിട്ടു, എന്നിട്ട് അവരിൽ ഒരാളുടെ തലയുടെ നടുവിൽ ഒരു വാൾ വെച്ച് അവനെ കൊന്നു, മറ്റേയാളെ മറ്റൊരു കൊലപാതകം നടത്തി കൊന്നു. പിന്നെ അവൻ യുവാവിനെ കൊണ്ടുവരാൻ ഉത്തരവിട്ടു, എന്നിട്ട് അവൻ പറഞ്ഞു; അവനെ ഇന്നൊരു മലയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി മുകളിൽ നിന്ന് എറിയുക. പിന്നെ അവർ അവനെ മലയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. കുട്ടിയെ അവിടെ നിന്ന് എറിയാൻ അവർ അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, കുട്ടിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവശേഷിക്കുന്നതുവരെ അവർ മലയിൽ നിന്ന് വീണു.' അവൻ പറഞ്ഞു; 'പിന്നെ കുട്ടി തിരിച്ചുവന്നു, രാജാവ് അവനെ കടലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി കടലിലേക്ക് എറിയാൻ കൽപ്പിച്ചു. കുട്ടിയെ കടലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, തുടർന്ന് അല്ലാഹു അവനോടൊപ്പം ആളുകളെയും മുക്കിക്കൊല്ലുകയും അവനെ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോൾ കുട്ടി രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: എന്നെ ക്രൂശിക്കുകയും വെടിവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല, നിങ്ങൾ എന്നെ വെടിവയ്ക്കുമ്പോൾ 'ഈ കുട്ടിയുടെ നാഥനായ അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ' എന്ന് പറയുക. തുടർന്ന് അവൻ കുട്ടിയെ ക്രൂശിക്കാൻ കൽപ്പിച്ചു, അങ്ങനെ കുട്ടിയെ ക്രൂശിച്ചു, തുടർന്ന് അവൻ അവനെ വെടിവച്ചു; 'ബിസ്മില്ലാ റബ്ബു ഹദ്‌സൽ ഗുലാം' ഈ കുട്ടിയുടെ നാഥനായ അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ' എന്ന് പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'പിന്നെ കുട്ടി അമ്പെയ്തതിനുശേഷം നെറ്റിയിൽ കൈ വച്ചു, തുടർന്ന് മരിച്ചു. അപ്പോൾ ആളുകൾ പറഞ്ഞു: 'ആർക്കും അറിയാത്ത അറിവ് ഈ കുട്ടി പഠിച്ചു, അതിനാൽ ഞങ്ങൾ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു ഈ കുട്ടി'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'പിന്നെ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു; മൂന്ന് പേർ വിയോജിക്കുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് അക്ഷമയാണോ? എല്ലാ മനുഷ്യരും നിങ്ങൾക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞു'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; 'പിന്നെ അവൻ ഒരു വലിയ കിടങ്ങുണ്ടാക്കി, പിന്നെ അതിലേക്ക് വിറകും തീയും എറിഞ്ഞു, പിന്നെ അവൻ ആളുകളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി പറഞ്ഞു: ആരെങ്കിലും തന്റെ മതത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങുകയാണെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ അവനെ വെറുതെ വിടും, ആരെങ്കിലും മടങ്ങിവരില്ലെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ അവനെ ഈ തീയിലേക്ക് എറിയും. എന്നിട്ട് അവൻ അവരെ കുഴികളിലേക്ക് എറിയാൻ തുടങ്ങി'. അവൻ പറഞ്ഞു; 'ഈ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്താൻ അല്ലാഹു തബറക വ ത'അല പറഞ്ഞു; വിശ്വാസികളോട് അവർ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുമ്പോൾ, ചുറ്റും ഇരിക്കുമ്പോൾ വിറക് കത്തിച്ച ഒരു കിടങ്ങ് ഉണ്ടാക്കുന്നവർ നശിച്ചുപോകുകയും ശപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. വിശ്വാസികൾ സർവ്വശക്തനും സ്തുത്യർഹനുമായ അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതുകൊണ്ടല്ലാതെ അവർ വിശ്വാസികളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നില്ല'. -QS. അൽബുറൂജ് 4-8-. അവൻ പറഞ്ഞു; 'കുട്ടിയെ അടക്കം ചെയ്തു'. ഉമർ ഇബ്നു അൽ ഖത്താബിന്റെ കാലത്ത്, കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ നെറ്റിയിൽ വിരലുകൾ വച്ചതുപോലെ, അദ്ദേഹത്തെ ശവക്കുഴിയിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്തുവെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. അബു ഈസ പറഞ്ഞു, ഇത് ഒരു ഹസൻ ഗരീബ് ഹദീസാണ്.