Hadith Representative
Nabi mengabarkan akan ada umatnya yang berperang menyeberangi lautan bagaikan raja-raja di atas singgasana, dan Ummu Haram binti Milhan termasuk di antara mereka
Imam Tirmidzi : 1569حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ فَتُطْعِمُهُ وَكَانَتْ أُمُّ حَرَامٍ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَأَطْعَمَتْهُ وَجَلَسَتْ تَفْلِي رَأْسَهُ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ مُلُوكٌ عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلَ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَدَعَا لَهَا ثُمَّ وَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ نَحْوَ مَا قَالَ فِي الْأَوَّلِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ أَنْتِ مِنْ الْأَوَّلِينَقَالَ فَرَكِبَتْ أُمُّ حَرَامٍ الْبَحْرَ فِي زَمَانِ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنْ الْبَحْرِ فَهَلَكَتْ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأُمُّ حَرَامٍ بِنْتُ مِلْحَانَ هِيَ أُخْتُ أُمِّ سُلَيْمٍ وَهِيَ خَالَةُ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
Al à contât [Ishaq bin Musa Al Ansari] al à dit, al à contât [Ma’n] al à dit, al à contât [Malik] di [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talhah] di [Anas bin Malik] Che une volte lu veve sintût dî; “Il Messazîr di Allah al jentrà une volte par cjatâ Umm Haram e Milhan, daspò Umm Haram i servì il mangjâ. Umm Haram e jere la femine di Ubadah bin Ash Shamit, un dì il Rasulullah Wasallam la cjatà e i dà di mangjâ. Po dopo al si sielzè tignint il cjâf, il Rasulullah Sallam al si indormentà. Dopo di chel si alçà di ridi, Umm Haram e disè; “O ai domandât: ‘Cje che ti à fat ridi, o Messazîr di Allah?’. Al rispuindè: ‘Mi son mostrâts diviersis personis de mê Ummah che a stan scombatint inte strade di Allah, a son superiôrs sul mâr come re suntun divan’. O ai dit; ‘O Messazîr di Allah, pree che o sedi un di lôr’. Al preà par Umm Haram e al tornà a durmî il cjâf. Dopo si alçà e al ridè. Umm Haram e disè; “O ai domandât: ‘O Messazîr di Allah, ce che tu fâs ridi?’. Al rispuindè: ‘Cualchi persone de mê Ummah e mi è comparide che e je daûr a combati inte strade di Allah... come che al à menzonât tal inizi. Umm Haram e disè; — O ai dit; ‘O Messazîr di Allah, pree che o sedi un di lôr’. Al disè: ‘Tu sês tra i prins -di lôr-’. Umm Haram e navigà tai mârs in timp dal ream di Muawiyah bin Abu Sufyan. Cuant che al jere daûr a sbarcjâ dal mâr, al saltà fûr de sô mont e al murì. Abu Isa al disè; ‘Chest hadith al è autentic. Umm Haram Bint Milhan e jere la sûr di Umm Sulaim, e jere la agne di Anas bin Malik.