Hadith Representative
Menjauhi firqah dan berpegang pada kebenaran meskipun harus menggigit akar pohon
Imam Bukhari : 3338حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ جَابِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي بُسْرُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الْحَضْرَمِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ حُذَيْفَةَ بْنَ الْيَمَانِ يَقُولُ كَانَ النَّاسُ يَسْأَلُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْخَيْرِ وَكُنْتُ أَسْأَلُهُ عَنْ الشَّرِّ مَخَافَةَ أَنْ يُدْرِكَنِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا فِي جَاهِلِيَّةٍ وَشَرٍّ فَجَاءَنَا اللَّهُ بِهَذَا الْخَيْرِ فَهَلْ بَعْدَ هَذَا الْخَيْرِ مِنْ شَرٍّ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ وَهَلْ بَعْدَ ذَلِكَ الشَّرِّ مِنْ خَيْرٍ قَالَ نَعَمْ وَفِيهِ دَخَنٌ قُلْتُ وَمَا دَخَنُهُ قَالَ قَوْمٌ يَهْدُونَ بِغَيْرِ هَدْيِي تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ قُلْتُ فَهَلْ بَعْدَ ذَلِكَ الْخَيْرِ مِنْ شَرٍّ قَالَ نَعَمْ دُعَاةٌ إِلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ مَنْ أَجَابَهُمْ إِلَيْهَا قَذَفُوهُ فِيهَا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صِفْهُمْ لَنَا فَقَالَ هُمْ مِنْ جِلْدَتِنَا وَيَتَكَلَّمُونَ بِأَلْسِنَتِنَا قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي إِنْ أَدْرَكَنِي ذَلِكَ قَالَ تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ قُلْتُ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ جَمَاعَةٌ وَلَا إِمَامٌ قَالَ فَاعْتَزِلْ تِلْكَ الْفِرَقَ كُلَّهَا وَلَوْ أَنْ تَعَضَّ بِأَصْلِ شَجَرَةٍ حَتَّى يُدْرِكَكَ الْمَوْتُ وَأَنْتَ عَلَى ذَلِكَ
Յահյա բին Մուսան պատմեց մեզ, Ալ-Վալիդը պատմեց մեզ, Իբն Ջաբիրը պատմեց ինձ, Բուսր բին Ուբայդուլլահ ալ-Հադլրամին պատմեց ինձ, Աբու Իդրիս ալ-Խավլանին պատմեց ինձ, որ լսել է, թե ինչպես է Հուդհայֆա բին Ալ-Յամանն ասել. «Մարդիկ հարցնում էին Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) լավ բաների մասին, և ես հարցնում էի նրան չար բաների մասին, քանի որ վախենում էի, որ դրանք կպատահեն ինձ հետ։ Ես հարցրի. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, մենք անգիտության և չարիքի ժամանակաշրջանում էինք, և Ալլահը մեզ բերեց այս բարին, արդյո՞ք չարիք կլինի այս բարուց հետո»։ Նա պատասխանեց. «Այո»։ Ես կրկին հարցրի. «Արդյո՞ք բարիք կլինի այս չարիքից հետո»։ Նա պատասխանեց. «Այո, բայց դրա մեջ կա «դուխն»՝ դրա անմաքրությունը»։ Ես կրկին հարցրի. «Ի՞նչ է դրա անմաքրությունը»։ Նա պատասխանեց. «Դա այն մարդիկ են, ովքեր առաջնորդում են առանց հետևելու իմ առաջնորդությանը, դուք գիտեք դա, բայց ժխտում եք այն»։ Ես կրկին հարցրի. «Արդյո՞ք չարիք կլինի բարուց հետո, որն ունի իր անմաքրությունները»։ Նա պատասխանեց. «Այո, այսինքն՝ դժոխքի դարպասների մոտ հրավիրողները։ Ով արձագանքի նրանց կոչին, կնետվի այնտեղ»։ Ես կրկին հարցրի. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, պատմիր մեզ նրանց բնութագրերը»։ Նա բացատրեց. «Նրանք ձեր մաշկից են և խոսում են ձեր լեզվով»։ Ես ասացի. «Ի՞նչ հրամայեց ինձ Ձերդ Մեծությունը, երբ հանդիպեցի այդ չարիքի ժամանակներին»։ Նա պատասխանեց. «Դուք դեռ կառչած եք մուսուլմանական համայնքին և նրանց առաջնորդին»։ Ես կրկին ասացի. «Ի՞նչ կլիներ, եթե այդ ժամանակ մուսուլմանական համայնք և նաև իսլամական առաջնորդ չլիներ»։ Նա պատասխանեց. «Դուք լքեցիք ամբողջ ֆիրկան՝ խումբը/խումբը՝ նույնիսկ եթե ստիպված լինեիք ուտել ծառի արմատները, մինչև մահը ձեզ չտանի, և դուք մնաք այդ վիճակում՝ հավատարիմ մնալով ճշմարտությանը»։